ΜΑΡΤΙΝ ΖΕΚΕΝΤΟΡΦ

 Του Αριστομένη Συγγελάκη

ΕΦΥΓΕ Ο ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΗΣ Δρ. ΜΑΡΤΙΝ ΖΕΚΕΝΤΟΡΦ. ΜΕ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ!

 

Είμαι συγκλονισμένος! Έφυγε προχθές, στις 14.10.2020, σε ηλικία 83 ετών ο Μάρτιν Ζέκεντορφ, ο πιο σημαντικός αντιφασίστας και φιλέλληνας διανοούμενος της Γερμανίας, ο πρώτος χρονικά και από τους πιο θερμούς υποστηρικτές της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών.

Πρόκειται για τον σπουδαιότερο, αναμφισβήτητα, μελετητή της Ιστορίας της Γερμανικής Κατοχής της Ευρώπης και της Ελλάδας. Το βιβλίο του "Η Ελλάδα κάτω από τον αγκυλωτό σταυρό. Ντοκουμέντα από τα γερμανικά αρχεία" (Σύγχρονη Εποχή, 1991) αποτελεί βιβλίο - σταθμό, που τεκμηριώνει και αναδεικνύει σε όλη της την έκταση την πρωτοφανή και μεθοδικά σχεδιασμένη τρομοκρατία, λεηλασία και καταστροφή του Γ' Ράιχ εις βάρος του ελληνικού λαού.

Ο Δρ. Μάρτιν Ζέκεντορφ ήταν Καθηγητής σε Πανεπιστήμιο της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας και απολύθηκε μετά την ενοποίηση των δύο γερμανικών κρατών (ή, ακριβέστερα, την προσάρτηση της ΛΔΓ στην ΟΔΓ). Αποτέλεσε πρότυπο σεμνού, καλόκαρδου, ανιδιοτελή και ασυμβίβαστου αγωνιστή. Σήκωνε συχνά το σταυρό της υποστήριξης των ελληνικών αξιώσεων εντός της Γερμανίας προκαλώντας ταραχή στο γερμανικό κατεστημένο.

Είχα το προνόμιο να τον γνωρίσω στο Βερολίνο στις 13.6.2013 στην πρώτη από τις δύο εκδηλώσεις που οργάνωσε η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου και ο Σύλλογος Ελλήνων Επιστημόνων Βερολίνου - Βραδεμβούργου. Μιλήσαμε μπροστά σε, κυρίως, γερμανικό κοινό στη Galerie Olga Benario. Ήταν πραγματικός καταπέλτης! Με λόγο αιχμηρό, πυκνό σε νόημα και επικαλούμενος αδιάσειστα στοιχεία παρουσίασε έξοχα και περιεκτικά την ειδεχθέστατη εγκληματική δράση της ναζιστικής Γερμανίας στην Ελλάδα αλλά και την προκλητικά αδιάλλακτη στάση της στο ζήτημα των γερμανικών οφειλών καλώντας την να αναλάβει, επιτέλους, την ευθύνη της έναντι του ελληνικού λαού! Πραγματικά με εντυπωσίασε!

Ήταν, παράλληλα, ένας σεμνός, ζεστός και τρυφερός άνθρωπος. Γνωρίζοντας από την Τριανταφυλλιά Κωστοπούλου την καταγωγή μου, μου επιφύλαξε θερμή υποδοχή ενεχειρίζοντάς μου το τηλεγράφημα - ιστορικό ντοκουμέντο τεράστιας αξίας - του κλιμακίου της Βέρμαχτ προς τα κεντρικά του Φρουρίου Κρήτης, τα ξημερώματα της 15ης Σεπτεμβρίου 1943, δεύτερης μέρας του Ολοκαυτώματος της Βιάννου. Ένα ντοκουμέντο που αποδεικνύει τον προμελετημένο χαρακτήρα του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, τον κυνισμό του τακτικού γερμανικού στρατού αλλά και την πάγια πρακτική του διαστρέβλωσης - παραχάραξης της Ιστορίας!

Τον επόμενο μήνα τον καλέσαμε στη Βιάννο, στο Συνέδριο για τα Ολοκαυτώματα και τις Γερμανικές Αποζημιώσεις του 2013, που τίμησαν πολλοί και σημαντικοί με την παρουσία τους, με πλέον σημαντική τη συμμετοχή του Μανώλη Γλέζου, αλλά ο Καθηγητής δεν μπορούσε να έλθει. Στη συνέχεια ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, που δεν του επέτρεπε να απομακρυνθεί πολύ από το γιατρό του και το νοσοκομείο του, μας στέρησε τη συμμετοχή του σε επόμενα συνέδρια που τον καλέσαμε. Κρατήσαμε όμως επαφή, τόσο απευθείας όσο και μέσω του Δαμιανού Βασιλειάδη, και μας εφοδίασε και με άλλα ντοκουμέντα αλλά και κείμενα δικά του με τα οποία παρενέβη στην κατάπτυστη προσπάθεια του Χάιντς Ρίχτερ να παραχαράξει την Ιστορία.

Τον Σεπτέμβριο του 2018 η Ένωση Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου, ο Δήμος Βιάννου και το Εθνικό Συμβούλιο τον βράβευσε (εν απουσία του) στη Βιάννο, στο πλαίσιο του 3ου Πανελλήνιου Συνεδρίου για τα Ολοκαυτώματα και τις Γερμανικές Αποζημιώσεις για το σύνολο του έργου του και την προσήλωσή του στην υποστήριξη της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών. Ο Καθηγητής Γιώργος Μαργαρίτης με μία εξαίσια ομιλία του ανέλυσε την ανεκτίμητη προσφορά του Μάρτιν Ζέκεντορφ στον αντιφασιστικό αγώνα, στην ανάδειξη της συμβολής της Ελλάδας στην απαλλαγή της Ευρώπης από τον χιτλερικό εφιάλτη και στην υπεράσπιση της ιστορικής μνήμης. Κρατώ στη μνήμη μου την πηγαία συγκίνησή του - στοιχείο ενός αυθεντικού και σεμνού αγωνιστή - όταν τον ενημερώσαμε για την πρόθεσή μας αυτή αλλά και όταν παρέλαβε την τιμητική πλάκα.

Είχα την τύχη να τον ξαναδώ στις 13.11.2019, πάλι στο Βερολίνο, εντός του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου, στο συνέδριο που οργάνωσε το Die Linke για τις γερμανικές οφειλές. Μου μίλησε πολύ ζεστά, μας ευχαρίστησε για τη βράβευσή του (είχε, μόλις, παραλάβει το βραβείο του) και μας ενθάρρυνε να συνεχίσουμε τον αγώνα.

Χωρίς αμφιβολία, ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΦΤΩΧΟΤΕΡΟΙ! Οφείλουμε όμως στη μνήμη του και το παράδειγμά του να συνεχίσουμε ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΑ τον αγώνα για Μνήμη, ΔΙκαιοσύνη και Δημοκρατία!

Καλό ταξίδι αγαπημένε μας συναγωνιστή! Με τη δράση σου, μαζί με πολλούς ακόμη Γερμανούς Δημοκράτες, σώσατε και σώζετε την τιμή της σύγχρονης Γερμανίας! Θα σε θυμόμαστε πάντα και θα συνεχίσεις να μας εμπνέεις με το παράδειγμά σου!

 

 

 

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΘΗΝΩΝ

 

ΣΙΜΕΑ

7 λ.  ·

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ 

 

 

Κείμενο : Απόστολος Αποστολάκης

 

1264 ημέρες είχαν περάσει μέχρι να έρθει η πολυπόθητη ημέρα της αποχώρησης των Γερμανικών στρατευμάτων από την Αθήνα .

 

Ημέρες και νύχτες που ουσιαστικά ήταν μόνο νύχτες δυστυχίας , πείνας και θανάτου . Οι τελευταίοι μήνες όμως ήταν περίοδος γέννησης νέων ιδεών , νέων προσδοκιών, νέων βεβαιοτήτων ότι η ζωή προχωράει μπροστά και φέρνει νέα πολιτικά και κοινωνικά ελπιδοφόρα δεδομένα στο προσκήνιο . Ήταν όμως και μέρες παρασκηνίου……

Η καταστροφή των Μηλεών

 

Η καταστροφή των Μηλεών

Κείμενο : Απόστολος Κ.Αποστολάκης

Το χωριό Μηλιές Πηλίου είναι γνωστό σε όλη την Ελλάδα από το τρενάκι που συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι στις μέρες μας .Το δρομολόγιο βέβαια δεν είναι όπως το είχε σχεδιάσει ο Εβαρίστο Ντε Κίρικο ,αφού τώρα ξεκινάει από τα Άνω Λεχώνια. Τότε ξεκινούσε από Βόλο και ήταν το μοναδικό μέσο επικοινωνίας και μεταφοράς προϊόντων.

Στην διάρκεια της Γερμανικής κατοχής το χωριό πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος λόγω της συμμετοχής του στην ΕΑΜική Αντίσταση .Οι Μηλιές ήταν από τα πρώτα χωριά του Πηλίου που τα παλληκάρια του έσπευσαν να καταταχθούν στον ΕΛΑΣ. Στο χωριό μεταφέρθηκε κρυφά αρκετός οπλισμός από την παράδοση της Ιταλικής Μεραρχίας ΠΙΝΕΡΟΛΟ που είχε γίνει στο δεύτερο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου του 43.

Αυτός ήταν και ο ουσιαστικός λόγος που οι Γερμανοί έσπευσαν στο χωριό με αποτέλεσμα να έχουν τους πρώτους δύο νεκρούς . Ο Διοικητής του Βόλου Ρίκερτ διέταξε αρχικά 10 εκτελέσεις γιατί νόμιζε ότι οι άντρες του είχαν αιχμαλωτιστεί.

Είχε συλλάβει μάλιστα για μερικές ημέρες δεκάδες Βολιώτες προκειμένου να εκβιάσει την απελευθέρωση των υποτιθέμενων  αιχμαλώτων.

 

Μαζικές εκτελέσεις έγιναν στις 4 Οκτωβρίου του 43 σε αντίποινα όταν έγινε γνωστό ότι οι Γερμανοί είχαν σκοτωθεί σε ενέδρα και δεν ήταν αιχμάλωτοι . Αναφέρονται 28 ονόματα αλλά κάποιες πηγές δίνουν μία μικρή διαφορά . Μικρή σημασία έχει όταν πρόκειται για ανθρώπινες ζωές .

 

Την Δευτέρα 4 Οκτωβρίου χαράματα, μία στρατιωτική φάλαγγα ξεκινά από τον Βόλο. Λίγες ώρες μετά το χωριό αρχίζει να καίγεται.

 

Ένας ηλικιωμένος αυτόπτης μάρτυρας λέει:

 

"Απ΄τα ανοίγματα των σπιτιών μας έριχναν οι Γερμανοί μιά σκόνη, πυροβολούσαν και ο χώρος λαμπάδιαζε. Ο ουρανός σε λίγο βάφτηκε μ΄ένα απαίσιο κόκκινο χρώμα, τα ζώα ούρλιαζαν, οι κρότοι από τα ξύλα που καίγονταν και από τους τοίχους που γκρεμίζονταν ήταν τρομεροί. Μας είχαν καταστρέψει. Αλλά εκείνο που ήταν αβάσταχτο ήταν το μακελειό που γινόταν στον σταθμό. Οι Γερμανοί εκτελούσαν εκεί, μέσα στην φωτιά, τους συμπατριώτες μας ανά πεντάδα... Την άλλη μέρα σ΄έναν ομαδικό τάφο θάψαμε τους 29 νεκρούς και σήμερα ένα απλό άσπρο μνήμα θυμίζει στον επισκέπτη τα ονόματα αυτών που χάσαμε".

 

Στα σχετικά δημοσιεύματα και στις επετειακές εκδηλώσεις λαθεμένα αναφέρονται συνήθως μόνο 28 νεκροί , Το σωστό είναι ότι πρέπει να αναφέρονται και άλλοι 24 που εκτελέστηκαν εκτός χωριού .ή και σε άλλες ημερομηνίες . Στις 2 Απριλίου του 1944 πιάστηκαν άλλα 15 άτομα από το χωριό στην διάρκεια των Γερμανικών εκκαθαριστικών επιχειρήσεων .Κάποιοι από αυτούς εκτελέστηκαν στον Βόλο κάποιοι στην Λάρισα. Κάποιοι άλλοι σε άλλες ημερομηνίες. ΙΔΙΑ ΑΞΙΑ έχει και αυτών η θυσία.

Στην μαζική εκτέλεση που έγινε στις 4 Οκτωβρίου του 43, τους εκτελούσαν τρεις ,τρεις και μάλιστα υπό τους ήχους μουσικής γραμμοφώνου όπως αναφέρει στο βιβλίο της η Νίτσα Κολιού σύμφωνα με την έρευνα που έκανε η ίδια στο χωριό .Η εκτέλεση έγινε στον Σιδ. Σταθμό του χωριού όπου υπάρχει και το γνωστό μνημείο . Μόνο όμως για τους 28 .

Για τους υπόλοιπους που τους είχαν κλεισμένους στο κολαστήριο της γνωστής Κίτρινης Αποθήκης λίγα πράγματα αναφέρονται . Σαν χρέος τιμής για όλους τους νεκρούς των Μηλεών που δολοφονήθηκαν σαν αντίποινα, παραθέτουμε ΟΛΑ τα ονόματα.

 

Γ.Φαρδέλος, Ιω, Φιλιπόππουλος, Φιλ,Παύλου, Δημ. Πελεκάνος, Φοίβος Παπάς, Ιω .Χατζηγιάννης, Σίμος Μήτσιου , Αγγελος Ατσιάς, Στ.Κατσιρέλος, Απ. Σταμούλης, Α. Χαμονικολάου, Αντ. Μόσχος, Βας. Τέγος, Ανδρ. Βλάχος, Γεωρ. Κρίγκος, Δ . Μαργαρίτης , Δημ. Κουλουνάρας, Γεώ. Καλατζής, Εκευθ. Καβούρας, Θεοφ. Τσούτσος, Αγης. Κουτσονούρης, Κ. Σαμουρδάνης, Αν. Κοντές, Μιχ. Βεργώνης, Δημ. Γκέκας.

 

Κάηκαν ζωντανοί μέσα στα πυρπολημένα σπίτια τους, οι.Κυρατσώ Ατσιά, Τρανταφυλλιά Πατσή και ο παράλυτος γιος της Ιωάννης Πατσής .

 

Εκτελέστηκαν εκτός Μηλεών στον Βόλο και στη Λάρισα σε άλλες ημερομηνίες

Συραγώ Κρίγκου, Ιωάν. Γαζής, Ιωάν. Σκαρλάτος, Κων Χατζηγιάννης, Μιλτ. Πολίτης, Γραμ. Παπάς, Νίκ. Κούκος, Απ. Γουργούτης, Σπ.Κουτσογιάννης, Κων .Ζήγρας, Αρ.Βεργώνης, Βασ. Νίκου, Σπ.Καραβουσιάνης, Πέτ. Θεοδωρόπουλος, Τρ.Βογιατζής πατέρας 5 παιδιών  (1) , Βασ. Κωστάκης, Δημ. Θεοδωρόπουλος, Πέτρ. Θεοδωρόπουλος, Αριστ. Μα’ι’τανός, Βασίλης. Σουλογιάννης, Δημ. Συκιώτης, Νικ. Χουλιάρας, Νικ.Λιάτζουρας, Δημ. Καλατζής.

 

Το μισό χωριό πυρπολήθηκε. 210 σπίτια κάηκαν από τα 450 .

Υπάρχουν και κάποιοι ακόμα τα ονόματα των οποίων δεν έγιναν γνωστά . Ίσως ήταν εργάτες από μακρινά χωριά που δούλευαν στα κτήματα των Μηλιωτών .

 

Να τους θυμόμαστε και να τους τιμούμε με όποιον τρόπο μπορούμε .

 

Πηγές: Νίτσα Κολιού ( Άγνωστες πτυχές Κατοχής και Αντίστασης, Τυπο-φωτο-γραφικό πανόραμα του Βόλου,Νίκος Στουρνάρας,Γρ.Ρέντης,Μητροπολίτης Ιωακείμ,Ιατρός Θεόδ.Μαρσέλλος , Αρης Παπαδόπουλος, Αφιερώματα εφημερίδων

 

Σημείωση 1>https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1421946324813937&id=349248072083773

 

 120 χρόνια . Ίδια η γέφυρα , παρόμοια τα βαγόνια, μόνο η μηχανή έχει αλλάξει . Δεν είναι πλέον ατμοκίνητη

 Τα κατεστραμμένα κτίρια δίπλα στον σταθμό είναι ακόμα έτσι .

                                                         Το μνημείο
 

 

 

 

                                                                Τότε

                                                         Τώρα

 

ΔΗΜΟΣ ΑΤΣΑΛΗΣ

 

Δήμος Ατσάλης (Στυλιανός Βαλσαμής ή Γιαννακάκης) 1914-1967:

ο αγωνιστής και ποιητής του 54^ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ

 

 

 

Επιμέλεια αφιερώματος: Αγγελική Νικολάου

 

Ανάμεσα στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης 1941-44 υπήρξαν κάποιοι που εμπνεύστηκαν καλλιτεχνικά, κατά τη συμμετοχή τους στον αγώνα κατά των κατακτητών, και αποτύπωσαν με τη λογοτεχνική και τη θεατρική τους γραφή σημαντικές του στιγμές: Κώστας Βάρναλης, Γιάννης Ρίτσος, Μάρκος Αυγέρης, Κατίνα Παππά, Άλκη Ζέη, Βασίλης Ρώτας, Γιώργος Κοτζιούλας, Κίτσος Μακρής, για να αναφέρουμε μόνο μερικούς. Ανάμεσα σε αυτούς ο Δήμος Ατσάλης, φιλολογικό ψευδώνυμο του αγωνιστή και λαϊκού ποιητή Στυλιανού Βαλσαμή ή Γιαννακάκη.

PERVITIN

 

Το χάπι της ΑΡΙΑΣ ΦΥΛΗΣ

 

«Δεν χρειαζόμαστε αδύναμους ανθρώπους, θέλουμε μόνο τους ισχυρούς! Οι αδύναμοι άνθρωποι παίρνουν  ναρκωτικά όπως το όπιο και το αλκοόλ για να ξεφύγουν. Οι ισχυροί άνθρωποι παίρνουν  μεθαμφεταμίνη για να αισθάνονται ακόμη πιο δυνατοί.» Αδόλφος Χίτλερ

 

Κείμενο : Απόστολος Κ. Αποστολάκης

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει για τον αστραπιαίο πόλεμο που διεξήγαγε ο Γερμανικός στρατός;  Πόσες φορές δεν ακούστηκαν επιφωνήματα θαυμασμού  για το υψηλό φρόνημα και την γενναιότητα που επέδειξαν οι Γερμανοί στρατιώτες;  Πόσες φορές δεν ακούσαμε για τον ακούραστο στρατιώτη της ΒΕΡΜΑΧΤ;

Τα ακούσαμε και από χείλη που κάθε άλλο ήταν θαυμαστές της Χιτλερικής Γερμανίας όπως π.χ ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας  Ουΐνστον Τσώρτσιλ που έγραφε αργότερα στα απομνημονεύματα του.

«Εντυπωσιάστηκα από την ταχύτητα με την οποία τα Γερμανικά τεθωρακισμένα μπορούσαν να εισβάλουν σε συμμαχικές χώρες χωρίς να σταματούν ποτέ».

Αν εξαιρέσουμε την Τσεχοσλοβακία που άρπαξε ο Χίτλερ με την ανοχή των Αγγλογάλλων το 1938 , οι υπόλοιπες χώρες που καταλήφθηκαν από την Γερμανία το υπέστησαν σε χρόνους ρεκόρ.

 Όταν η  Πολωνία σαρώθηκε σε λίγες μέρες τον Σεπτέμβρη του 1939,αποδόθηκε τότε το γεγονός στον υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό του Γερμανικού στρατού και ιδιαίτερα στα Γερμανικά PANZER ( τανκ ) . Πράγματι δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν τα Γερμανικά τανκς με το ιππικό όπως προσπάθησε να κάνει η Πολωνία . Mε την ίδια ταχύτητα οι Γερμανοί σάρωσαν ΟΛΑΝΔΙΑ, ΒΕΛΓΙΟ, ΓΑΛΛΙΑ παρά την προετοιμασία που είχαν κάνει αυτές οι χώρες μετά την Γερμανική εισβολή στην Πολωνία λίγους μήνες πριν.

Παρά την μεγάλη βοήθεια της Βρετανίας η οποία αργά κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να επιτρέψει στον Χίτλερ το κολοσσιαίο εξοπλιστικό του πρόγραμμα . Τα πάντσερ του Γκουντέριαν πλευροκόπησαν την Γαλλία από εκεί που δεν περίμεναν . Από την οροσειρά των Αρδενών  μόλις σε έντεκα μέρες

Ήταν όμως μόνο η ανώτερη τεχνολογία της Γερμανικής πολεμικής μηχανής ή ήταν και κάτι άλλο;

 Όταν ο Κινέζος θεωρητικός του πολέμου Sun Tzu έγραφε στο περίφημο βιβλίο του πριν 2500 χρόνια ότι η ταχύτητα είναι το παν για την έκβαση ενός πολέμου είχε απόλυτο δίκαιο αλλά δεν του περνούσε από το μυαλό η χρήση χημικών σκευασμάτων ούτε βέβαια το Γερμανικό  PERVITIN.

Οι Γερμανοί γνώρισαν την ύπαρξη της Αμερικάνικης αμφεταμίνης  Benzatrin στους Ολυμπιακούς αγώνες του Βερολίνου το 1936 . Τότε βέβαια δεν είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις η χρήση φαρμακευτικών ουσιών η οποίες δεν ήταν και απαγορευμένες.

Οι ακαδημαϊκοί  Lester  Grinspoon και Peter Hedblom στην  μελέτη τους που  δημοσιεύθηκε με τίτλο:  The Speed Culture ( ο πολιτισμός της ταχύτητας δηλαδή ο πολιτισμός της αμφεταμίνης) την 1η Ιανουαρίου 1975 από το Harvard University Press,  εξηγούσαν ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η αιτία  για την νόμιμη ιατρική και  μαζική χρήση  αυτών των φαρμάκων. Οι Αμερικανοί επιστήμονες όμως ασχολήθηκαν κυρίως με την χρήση και κατάχρηση αυτών των φαρμάκων από την Αμερικάνικη κοινωνία .

Αρκετοί ιστορικοί του 2^ου Παγκοσμίου πολέμου αναφέρθηκαν στην χρήση αμφεταμινών από την Βέρμαχτ, σοβαρή έρευνα όμως για την κατάχρηση εκ μέρους των Γερμανών, έκανε στις μέρες μας  ο Γερμανός συγγραφέας Norman Ohler  που δημοσίευσε  το άρθρο με τίτλο   DER TOTALE ROUSCE ( Συνολική δηλητηρίαση ) πριν εκδώσει το βιβλίο του με την έρευνα (1) .Ο  Όλερ αξιοποίησε τα αρχεία που μέχρι τότε για άγνωστο λόγο δεν είχαν αξιοποιηθεί .

Ο χημικός Fritz Houschild και η φαρμακευτική εταιρία ΤEMMLER –VENKER αντέγραψαν  το Αμερικάνικο BENZATRIN και κατασκεύασαν μία μεταμφεταμίνη που την ονόμασαν PERVITIN.  

Με μία ακριβοπληρωμένη και πετυχημένη διαφημιστική καμπάνια το έθεσαν σε κυκλοφορία τον Νοέμβριο του 1937. Το φάρμακο κυκλοφόρησε ελεύθερα σε πολλές μορφές στα φαρμακεία και χορηγούνταν χωρίς ιατρική συνταγή και είχε ευρεία αποδοχή .

 Ο Γερμανικός λαός επηρεασμένος από την διαφήμιση  για τη θαυματουργή ανακάλυψη της Ναζιστικής επιστήμης, άρχισε να το καταναλώνει μαζικά . Ένας λαός κουρασμένος και ταπεινωμένος από τον 1^ο Παγκόσμιο πόλεμο βρήκε το φάρμακο που τον έκανε  δυνατό αισιόδοξο  πάντα χαρούμενο και κανό να δουλεύει πολύ χωρίς να κουράζεται .

Το αποδέχτηκε σαν επίτευγμα  της Ναζιστικής  επιστήμης  που υπόσχονταν να κάνει τον Γερμανό υπεράνθρωπο.  Το Ναζιστικό ιδεολόγημα ήταν η ενσάρκωση της ανθρώπινης τελειότητας .

 Ήταν το χάπι της Άριας φυλής.

 Όπως ήταν επόμενο το  PERVITIN αξιοποιήθηκε και για τις ανάγκες του πολέμου . Ο Υπουργός υγείας Leo Conti, σε συνεργασία με τον προσωπικό γιατρό του Χίτλερ  Theodor Morel,  εισηγήθηκαν στον Χίτλερ την μαζική χρήση στο στρατό . Τριάντα πέντε  (35)εκατομμύρια χάπια ήταν έτοιμα στην έναρξη του πολέμου με την Γαλλία . Όπως περιγράφει ο γιατρός του Χίτλερ στα αρχείο του το φάρμακο χρησιμοποιούσαν και αρκετοί αξιωματούχοι αλλά και ο ίδιος ο Χίτλερ.

O Otto Ranke που ήταν Διευθυντής της Στρατιωτικής Ιατρικής Ακαδημίας και  ήταν καθημερινός χρήστης, περιγράφει με  λεπτομέρειες  στο ιατρικό ημερολογιό του και τα γράμματα του πολέμου: «Με το Pervitin μπορείτε να συνεχίσετε να εργάζεστε για 36 έως 50 ώρες χωρίς να αισθάνεστε  κόπωση». Ο ίδιος ο Ranke  εργάζονταν ολόκληρες ημέρες κάθε φορά χωρίς ύπνο. Και στην αλληλογραφία του γράφει ότι ένας μεγάλος αριθμός αξιωματούχων  έκανε το ίδιο πράγμα καταπίνοντας χάπια για να διαχειριστούν τις απαιτήσεις της εργασίας τους.

Στο μέτωπο της Ρωσίας οι στρατιώτες άντεχαν το κρύο και τις μεγάλες πεζοπορίες . Οι χειριστές των τανκς τρώγοντας την Panzerchokolate που περιείχε PERVITIN μπορούσαν να οδηγήσουν ώρες ολόκληρες χωρίς ξεκούραση  κάνοντας πράξη την διαταγή του Στρατηγού  Γκουτέριαν ότι έπρεπε αν χρειαστεί να οδηγούν τρία μερόνυχτα συνεχόμενα . Το ίδιο και οι πιλότοι ης Αεροπορίας. Βοηθούσε πολύ στην συγκέντρωση της προσοχής και στις αντίξοες συνθήκες των αιθέρων . Ομίχλη , κρύο , Ηλιακή ακτινοβολία.

Ακούραστος και ανίκητος στρατός , θαύμα της φύσης, ανώτερη Αρία φυλή, αυτό ήταν το μοτίβο των θαυμαστών της Ναζιστικής ιδεολογίας .Έτσι παρουσιάστηκε στα μάτια των υπόδουλων Ευρωπαίων . Έτσι και στην Ελλάδα.

Γρήγορα όμως αποδείχτηκε ότι το PERVITIN δεν ήταν αθώο φάρμακο . Παρουσιάστηκαν παρενέργειες από την μεγάλη κατάχρηση οι οποίες οδηγούσαν σε θάνατο νέους άντρες. Η συμπεριφορά τους άλλαξε και γίνονταν ευερέθιστοι . Οι αξιωματικοί πολλές φορές έδειχναν βάναυση συμπεριφορά.  Οι υπεύθυνοι ανησύχησαν και σταμάτησαν την αθρόα  χορήγηση χωρίς όμως να απαγορέψουν εντελών το Pervitin.

Νέα προβλήματα όμως δημιούργησαν πονοκεφάλους στους ειδικούς. Η διακοπή  του φαρμάκου δημιουργούσε στερητικά σύνδρομα στους στρατιώτες  που δεν είχαν εύκολη πρόσβαση σε αυτό.

Ο Γερμανός  συγγραφέας Χάινριχ Μπελ, κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας 1972 ήταν  απλός στρατιώτης και πολέμησε στο Ρωσικό μέτωπο αλλά και αλλού στα έξι χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σε ένα από τα γράμματα που έστειλε στην οικογενειά του  τους  έγραφε: "Μήπως θα μπορούσατε να αποκτήσετε λίγο περισσότερο Pervitin για τα εφόδια μου; Κάνει θαύματα"

Το χρειαζόταν για να εξασφαλίσει σωματική  απόδοση και ψυχολογική κατάσταση ευφορίας για να αντιμετωπίσει τις φρικαλεότητες του πολέμου.

 

Η χρησιμοποίηση όμως του pervitin εξακολούθησε να γίνεται έστω και μειωμένη και ήταν υπεύθυνη  για την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά πολλών ΝΑΖΙ αλλά και του ίδιου του Χίτλερ παραδέχεται ο προσωπικός του γιατρός .

Αυτούς τους χαπακωμένους είχαν να αντιμετωπίσουν οι Έλληνες φαντάροι στη μάχη του Ρούπελ, αυτούς και οι Έλληνες αντάρτες . Δεν ήταν μόνο τα ανώτερα όπλα τους . Ήταν και το χημικό ντοπάρισμα . 

Αμφεταμίνες χρησιμοποίησαν και οι  ιαπωνικές, αμερικανικές και βρετανικές δυνάμεις, αλλά οι Γερμανοί ήταν οι πρώτοι διδάξαντες και οι πιο φανατικοί στην χρήση του χαπιού στα πεδία των  μαχών  αλλά και στην ναζιστική προπαγάνδα για την ανωτερότητα της Αρίας φυλής.

 

 1) Το βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2015 γνώρισε πολλή μεγάλη επιτυχία και κυκλοφόρησε σε 18 γλώσσες μέχρι πέρυσι . Στην Ελλάδα κυκλοφορεί από το 2018 ( ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)

Πηγές: Norman Ohler, Peter Andreas, Dagmar Herzog, Fabiene Hurst, Rachel Cooke, Noemi Gelis , Γιώργος  Στάμκος, περιοδικό  TIME

 

O γιατρός του Χίτλερ THEODOR MORELL

O χημικός FRΙΤΖ  ΗOUSCHILD

O OTTO RANKE

O υπουργός Υγείας LEO CONTI

Ο Νομπελίστας Χα'ι'νχρ Μπέλ