ΔΡΑΚΕΙΑ 21

 

Δράκεια, 18 Δεκέμβρη 1943

Ήμασταν όλοι μας εκεί το πρωί του Σαββάτου 18 Δεκέμβρη. Για την καθιερωμένη τιμή, για τη μνήμη που δεν πρέπει να ξεχαστεί, για την υπόμνηση του φοβερού γεγονότος.

 

 

Ήμασταν όλοι εκεί. Ανεβαίναμε τις στροφές της Πηλίου και το χιόνι έπεφτε. Ο καιρός, όπως μας έλεγαν οι ντόπιοι, ήταν όμοιος με εκείνον της φρικτής μέρας, 78 χρόνια πριν. Και η μέρα Σάββατο, όπως τότε, στις 18 Δεκέμβρη 1943, τη μέρα του τραγικού χαμού όλων των αμάχων ανδρών της Δράκειας, των 115 ανθρώπων που δολοφονήθηκαν ψυχρά από τους ναζιστές γερμανούς κατακτητές, έξω από κάθε δίκαιο σε καιρό πολέμου, πέρα από τη λογική και τον ανθρωπισμό. Τα σώματά τους, μακριά γραμμή αίματος κάτω στο ρέμα του χωριού. Ο πόνος των δικών τους ανθρώπων αβάσταχτος, τα πρόσωπα σκοτείνιασαν, τα ερωτηματικά αιωρούνται ακόμα, όπως στα Καλάβρυτα, όπως στο Δίστομο, όπως στο Κομμένο, όπως στους Λιγκιάδες...

 

 

Ήμασταν όλοι εκεί. Στο ηρώο, στο προσκλητήριο των νεκρών, στη σιγή ως τιμή στη μνήμη τους. Εκπρόσωποι των αρχών και των συλλόγων. Πολλά τα δάφνινα στεφάνια, ένα από αυτά από τα χέρια μας, από την καρδιά μας, πώς θα μπορούσαμε να λείπουμε; Αλλά και οι μικροί μαθητές και μαθήτριες του χωριού, υπομονετικά, μέσα στο χιόνι, μέσα στην παγωνιά, για τους παππούδες τους, στίχοι και δάκρυα μαζί, οι δάσκαλοι και τα παιδιά μαζί υφαίνουν ζωή και ιστορία.

 

 

Ήμασταν όλοι εκεί. Πάνω στο χιόνι ένα κατακόκκινο κουβάρι ξετυλίγεται, μια κόκκινη γραμμή κατηφορίζει τα σκαλιά μέχρι το ρέμα του θανάτου, μέχρι τον τόπο της ταφής. Η γραμμή του αίματος που χύθηκε, ...113, 114, 115, η γραμμή της μνήμης από τα χέρια και την έμπνευση της Μαρίας Χατζηνικολάου, που ανηφορίσαμε μαζί εκείνο το πρωί.

 

 

Όχι, δεν είναι αθώοι. Όχι, δεν ξεχνάμε. Γι’ αυτό υπάρχουμε, ως ΣΙΜΕΑ, ως άνθρωποι.

 

Αγγελική Νικολάου, Πρόεδρος ΣΙΜΕΑ

Σημ. Η Μαρία Ανδρομάχη Χατζηνικολάου είναι εικαστικός, ερευνήτρια και μέλος του ΣΙΜΕΑ.

   video από την εικαστική παρέμβαση  εδώ >

https://youtu.be/-7emv9wlw-A

                                                                              

 

 

 

Η πρόεδρος του ΣΙΜΕΑ Αγγελική Νικολάου

ΔΡΑΚΕΙΑ

18-12-2020

Φέτος δεν μπορούμε να τιμήσουμε τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στην Δράκεια .

Θα επαναλάβουμε όμως αυτό που είπε πέρυσι ο Παπα Κώστας .

Κράτα Σταύρο μέχρι του χρόνου να τιμήσουμε όλοι μαζί τους νεκρούς μας. 17-12-2020

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

 

Εικόνα βαριά και ανεξίτηλη

Κείμενο ( με την καρδιά γραμμένο ) :Απόστολος Κ. Αποστολάκης

https://simea2016.blogspot.com/2020/05/blog-post_61.html

ΔΡΑΚΕΙΑ

ΣΙΜΕΑ

 

 

17 Δεκεμβρίου 2019 ·

 Κείμενο : Αγγελική Νικολάου. Πρόεδρος του ΣΙΜΕΑ

Πέντε μέρες μετά το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, οι γερμανοί κατακτητές έδειξαν πάλι το απάνθρωπο πρόσωπό τους, αυτή τη φορά στο Πήλιο. 17 Δεκεμβρίου 1943. Μια γερμανική περίπολος μοτοσικλετιστών κινούνταν στην περιοχή της Αλικόπετρας, κοντά στο χωριό Δράκεια του Πηλίου.

ΔΡΑΚΕΙΑ

ΣΙΜΕΑ

18 Δεκεμβρίου 2019 ·

 

Εικόνα βαριά και ανεξίτηλη Πορτραίτα

Είναι αυτή η εικόνα που συγκλονίζει..... Ίδια κάθε χρόνο . Σ’εμένα τουλάχιστον αυτή η εικόνα έχει γίνει κάτι σαν επαναλαμβανόμενος κτύπος στο ρολό’ι’ της μνήμη μου. Κάθε χρόνο στις 18 του Δεκέμβρη.
Ωραίες οι ομιλίες τα τελευταία χρόνια . Αντικειμενικές και ιστορικά τεκμηριωμένες . Και φέτος οι ομιλίες , της Νηπιαγωγού κ. Ευανθίας Γεωργίου και του πρώην Δημάρχου Πορταριάς Βασίλη Κοντορίζου ήταν καθηλωτικές .
Αλλά αυτή η εικόνα ; .... Χίλιες λέξεις είπαν οι Κινέζοι ότι αξίζει μια εικόνα και είχαν δίκιο.
Είναι η στιγμή που κάθε χρόνο ο Σταύρος Ζερμπίνος αγκαλιάζει νοερά τους εκτελεσμένους . Τους μιλάει και τους λέει ότι δεν τους ξέχασε ούτε μια στιγμή από εκείνη το ματωμένη μέρα της 18ης Δεκέμβρη του 43.
Εκείνη τη μέρα που τα Ναζιστικά κτήνη αφάνισαν τους μισούς άντρες της Δράκειας για να εκδικηθούν τους αντάρτες τους ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που δεν συμβιβάστηκαν με την ιδέα της μόνιμης σκλαβιάς και τους πολεμούσαν .

Εκείνη τη μέρα που το χωριό ετοιμάζονταν να γιορτάσει τον Άγιο Μόδεστο .
Εκείνο το χειμωνιάτικο συννεφιασμένο χάραμα, που αυτόν και άλλα έξι παιδιά κάτω των 15, οι μακελάρηδες του Χίτλερ τα άφησαν να φύγουν από το καφενείο της πλατείας που είχαν όλους τους άντρες συγκεντρωμένους .
Τα τελευταία χρόνια ο μπαρμπα Σταύρος είχε παρέα τον φίλο του τον Γιάννη . Τον Γιάννη Μαστρονικολάου που φέτος το καλοκαίρι έφυγε να πάει να συναντήσει τον εκτελεσμένο πατέρα του. Φέτος ο Σταύρος Ζερμπίνος απόμεινε μόνος . Ο Δάσκαλος του Χωριού Δημήτρης Καλατζής τον συνόδεψε όπως κάθε χρόνο. Φέτος όμως μόνο του .
Διπλή η αποστολή του . Βαρύ το φορτίο για τον γέροντα .
Ήταν βλέπεις κι αυτή η ευχή και παρότρυνση του ΠαπαΚώστα, του ιερέα του χωριού .
Κράτα Σταύρο …. Να είσαι γερός και του χρόνου για να στείλεις τα χαιρετίσματα στους νεκρούς μας .
Συγχαρητήρια στην τοπική κοινότητα , στον πολιτιστικό σύλλογο και στους δασκάλους του χωριού για τις άρτιες εκδηλώσεις που διοργανώνουν .
Ευχαριστώ τις ακούραστες δίδυμες αδελφές Αναστασία και Αθανασία Λύτρα καθώς και τον Νίκο Φιλάρετο για τις φωτογραφίες

Κείμενο ( με την καρδιά γραμμένο ) :Απόστολος Κ. Αποστολάκης

Η φωτογραφία αφορά την τελευταία κατάθεση στεφάνου από τον Γιάννη Μαστρονικολάου

 Ο Γεράσιμος Ζαμπάς μέλος του ΣΙΜΕΑ καταθέτει το στεφάνι του Συλλόγου

 Η πρόεδρος του ΣΙΜΕΑ Αγγελική Νικολάου , ο Γερ, Ζαμπάς, ο Γραμματέας Απόστολος Αποστολάκης