Η συμμετοχή των γυναικών της Μαγνησίας στην Αντίσταση
Κείμενο : Αγγελική Νικολάου
Την περίοδο της Κατοχής, μέσα από τη συμμετοχή τους στις αντιστασιακές οργανώσεις, οι γυναίκες διεκδίκησαν έναν νέο πολιτικό και κοινωνικό ρόλο.
Η εποχή αυτή αποτέλεσε ένα οριακό σημείο για τη κοινωνική θέση της γυναίκας, καθώς το πεδίο δράσης των γυναικών μετατοπίστηκε από την ιδιωτική στη δημόσια σφαίρα, όπως σημειώνει η ιστορικός Τασούλα Βερβενιώτη. Η μαζική τους συμμετοχή στις αντιστασιακές οργανώσεις, κυρίως στο ΕΑΜ, την ΕΠΟΝ και την Εθνική Αλληλεγγύη -συμμετοχή που διαπιστώνεται μέσα από το αρχειακό υλικό και τις προφορικές μαρτυρίες- συνδέθηκε με αιτήματα γυναικείας χειραφέτησης στη μακρά πορεία για την κατάκτηση ίσων δικαιωμάτων με τους άνδρες, πορεία που είχε ξεκινήσει δυναμικά στον Μεσοπόλεμο, με τη δράση και τις διεκδικήσεις των ελληνικών φεμινιστικών οργανώσεων, αλλά ανακόπηκε κυρίως με τη μεταξική δικτατορία. Έτσι, μέσα από τον αγώνα τους για εθνική απελευθέρωση, οι γυναίκες προώθησαν συγχρόνως το αίτημά τους για κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα.
Κάποιες από αυτές βρήκαν σκληρό θάνατο από τους κατακτητές, ενώ για άλλες η συμμετοχή τους στην Αντίσταση τιμωρήθηκε με φυλάκιση ή εξορία στη διάρκεια του Εμφυλίου αλλά και από το μετεμφυλιακό κράτος.
