ΚΩΣΤΑΣ ΒΙΔΑΛΗΣ

 

Κώστας Βιδάλης 

 

.ΗΡΩΑΣ , ΜΑΡΤΥΡΑΣ,  ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

 

 

Κείμενο : Απόστολος Κ. Αποστολάκης

 

 «Λογαριάζω να 'μαι αυτού Παρασκευή βράδυ, 16 του μηνός. Μάζεψα φοβερό υλικό. Θα τα πούμε».

 

 Ήταν το τελευταίο μήνυμα που πήραν στον Ριζοσπάστη από τον δημοσιογράφο τους Κώστα Βιδάλη . Ήταν 13 Αυγούστου  του 1946.

Ο Βιδάλης είχε ξεκινήσει από Λάρισα για Βόλο με το τρένο της γραμμής και από εκεί σκόπευε να επιστρέψει στην Αθήνα . Δεν πρόλαβε …..

 Τον πρόλαβε η συμμορία του Σούρλα στον σιδ. σταθμό του Πλατύκαμπου κοντά στο γνωστό χωριό ΚΙΛΕΡΕΡ και τον κατέβασαν από το τρένο μπροστά στα έκπληκτα μάτια των άλλων επιβατών και αρκετών στρατιωτικών που ταξίδευαν για Βόλο όπου ήταν η έδρα της Μεραρχίας. 

 

Η συμμορία με τον καθοδηγητή της ΤΖΏΡΤΖ ΜΙΛΕΡ

Στο κοντινή Μελία  που τον οδήγησαν για να εκφοβίσουν τους ντόπιους , αυτός ακόμα και λίγη ώρα πριν την δολοφονία του, ρωτούσε στο καφενείο του χωριού για τα προβλήματα της αγροτιάς .

 Από το καφενείο της Μελίας οι παρακρατικοί συμμορίτες τον οδήγησαν στο νεκροταφείο του χωριού όπου τον δολοφόνησαν, αφού πρώτα τον βασάνισαν απάνθρωπα προκειμένου να του αποσπάσουν πληροφορίες.

Όλο το προηγούμενο διάστημα στον καιρό της λευκής τρομοκρατίας μετά την Βάρκιζα, είχε προηγηθεί μεγάλη κουβέντα στην Αθήνα για την δράση της συμμορίας Σούρλα στην ανατολική Θεσσαλία σε βάρος των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης . Ο δημοκρατικός δημοσιογραφικός  κόσμος ανάστατος μεν, διστακτικός δε . Δεν ήταν εύκολο πράγμα να κάνουν δημοσιογραφική έρευνα για την δράση της ομάδας  Σούρλα (1)αλλά και άλλων ακροδεξιών παρακρατικών ομάδων που δρούσαν στην Ελληνική ύπαιθρο . Ο Σούρλας είχε την ανεπίσημη προστασία της χωροφυλακής και του στρατού .Οι αρχές επίσημα τον κατάγγελλαν αλλά του έκαναν πλάτες   Γνωρίζοντας την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί  στην Αθήνα,  κανείς δεν έπαιρνε την ευθύνη να στείλει στο στόμα του λύκου κάποιον δημοσιογράφο για ρεπορτάζ. Ακόμα και στον Ριζοσπάστη 

 

Ο Βιδάλης τόλμησε . Πήρε μόνος την  απόφαση λένε εκ των υστέρων σύντροφοί και συναδελφοί του στον Ριζοσπάστη . Λίγη σημασία έχει αν τον έστειλε ο διευθυντής Καραγιώργης η έφυγε μόνος του. Σημασία έχει ότι πήγε να υπηρετήσει το λειτουργημά του και πλήρωσε με την ζωή του την προσήλωση που έδειχνε  σ’αυτό .   

 

Ο Βιδάλης ήταν οπαδός του καθαρού δημοσιογραφικού λόγου   «Να γράφεις, συνάδελφε, για τους απλούς ανθρώπους. Καθαρά, όχι συννεφώδη, σύντομα και περιεκτικά. Άφηνε στην άκρη τις φλυαρίες και δώσε το λόγο στα γεγονότα. Αυτά πείθουν.»»

 

Μόνο που το γεγονός της δολοφονίας του δεν μπόρεσε να το περιγράψει ο ίδιος .

Την δολοφονία του  την περιέγραψε λίγες εβδομάδες αργότερα στους δημοσιογράφους,  ο οδηγός ενός λεωφορείου που ήταν επιταγμένο από την ομάδα Σούρλα για τις μετακινήσεις της

 

«Είχαμε κατασκηνώσει, είπε, στα Αλώνια, ανάμεσα Μελία-Χάλκη, εφτακόσια μέτρα από την σιδηροδρομική γραμμή. Εκείνο το βράδυ φέρανε εκεί ένα δημοσιογράφο... Εγώ δεν τον είδα. Ήτανε νύχτα, κοντά δέκα η ώρα, και δεν μπορούσα να πλησιάσω για να ιδώ ποιος είναι, ούτε και να ρωτήσω για το όνομά του γιατί φοβόμουνα το κεφάλι μου. Από τους συμμορίτες, όμως, άκουσα να λένε μεταξύ τους, ότι αυτόν που φέρανε είναι συντάκτης του Ριζοσπάστη και ότι θα περάσει από το μαχαίρι τους. Άκουσα ότι τον άρπαξαν από το τραίνο από την Θήβα, που πέρασε ανεβαίνοντας από την Αθήνα στην Λάρισα. Αν λέγονταν Βιδάλης, δεν ξέρω. Εκείνο που ξέρω είναι ότι ο άνθρωπος αυτός μαρτύρησε μέχρι να ξεψυχήσει

Τον έφεραν στις δέκα το βράδυ. Τον πήγανε εκεί κοντά, κάπου εκατό μέτρα. Τον γδύσανε. Του βγάλανε τα παπούτσια και τον άφησαν μόνο με το σώβρακο και την φανέλα. Τα ρούχα του τα πήρε ένας από τους συμμορίτες, ο Κωνσταντάρας. Την βαλίτσα του και τις σημειώσεις που είχε μαζί του, τις πήρε ο Τζώρτζης (2). Αυτός ανακρίνει όσους πιάνουν και αποφασίζει για την τύχη τους. Είναι μορφωμένος και ξέρει αγγλικά.

Αφού τον γδύσανε και του πήρανε τα χαρτιά, άρχισαν να τον χτυπούν με ρόπαλα και να τον ρωτούν. Τι τον ρωτούσαν, όμως, δεν μπόρεσα να ακούσω. Τον βασάνιζαν έτσι ως τις τέσσερις το πρωί και αφού έπεσε νεκρός, τον άφησαν και αποτραβήχτηκαν, για λίγα λεπτά. Κάτι είπαν μεταξύ τους και μετά ξαναπήγαν, του έριξαν τέσσερις-πέντε σφαίρες και μετά πήραν το πτώμα του σε αυτοκίνητο. Πού το πήγαν δεν ξέρω».

 

Την σωρό του οι δολοφόνοι την πέταξαν στην θέση Κούμια και το πρωί όλο το χωριό  έμαθε για την δολοφονία κάποιου, χωρίς να γνωρίζει λεπτομέρειες .Το έμαθε  από ένα πιτσιρίκο που πέρασε τυχαία από το μέρος και είδε το πτώμα του Βιδάλη.   Από τον φόβο των Σούρληδων κανένας δεν πλησίαζε  . Το πτώμα του διαμελίστηκε  από τα σκυλιά και τα αγρίμια της περιοχής . Μέρες μετά μία αγρότισσα η Σουλτάνα Τζουβάρα, με πρόσχημα ότι έβγαλε για βοσκή τα μισίρια της ( γαλοπούλες) έφτασε στο μέρος και συγκέντρωσε κάποια από τα οστά του τα οποία έθαψε κρυφά στο νεκροταφείο . Κάποιες γυναίκες του χωριού έκαναν για τον Βιδάλη τρισάγιο ανώνυμα . 

Το σημείο όπου πετάχτηκε το πτώμα του Βιδάλη
 

Ο Βιδάλης γράφτηκε στο πάνθεο της δημοσιογραφικής ιστορίας με ανεξίτηλα γράμματα.

Το 1986 επί δημαρχίας Αριστείδη Λαμπρούλη (3)διοργανώθηκε μεγάλη εκδήλωση προς τιμή του στην Λάρισα όπου  μίλησαν εκπρόσωποι των δημοσιογραφικών ενώσεων .Στην εκδήλωση μίλησε και η δική μας Νίτσα Κολιού (4)εκπροσωπώντας την Ένωση Συντακτών Θεσσαλίας –Στερεάς και Εύβοιας . Ο Δήμος Λαρισαίων τον τίμησε με προτομή στον λόφο του φρουρίου δίπλα σε άλλες εξέχουσες προσωπικότητες της περιοχής . Στην ίδια θέση υπάρχει και προτομή του Θεσσαλάρχη του ΕΑΜ Κώστα Καραγιώργη διευθυντή του Ριζοσπάστη στις μέρες της δολοφονίας του Βιδάλη .

Λίγα λόγια για τον Βιδάλη

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1904.Από μικρός στη βιοπάλη, αλλά ποτέ δεν  σταμάτησε να διαβάζει. Τέλειωσε το Γυμνάσιο και έδωσε εξετάσεις  στη Νομική Σχολή χωρίς να τελειώσει τις σπουδές του . Τον κέρδισε η δημοσιογραφία και ειδικά το οικονομικό ρεπορτάζ μέσα από το οποίο συνειδητοποίησε τις κοινωνικές ανισότητες  επιλέγοντας ιδεολογικά τον χώρο του κομουνιστικού κινήματος . Συνεργάστηκε  με  περιοδικά και εφημερίδες και εντάχθηκε στην δημοσιογραφική ομάδα του Ριζοσπάστη
. Το καλοκαίρι του 1936 βρέθηκε  απεσταλμένος της εφημερίδας  για να παρακολουθήσει τη «Σπαρτακιάδα» της Βαρκελώνης. Εκεί τον βρήκε  το φασιστικό πραξικόπημα του Φράνκο, ενώ όταν γύρισε στην Ελλάδα, είχε εγκαθιδρυθεί πλέον η  Βασιλομεταξική δικτατορία.

Ήταν  ιδρυτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Συντακτών, και  συνδικαλιστής του χώρου . Εξορίστηκε στα Κύθηρα του , όταν αποκάλυψε σκάνδαλο με πρωταγωνιστή τον φίλο και οικονομικό υποστηρικτή του Μεταξά,  Μποδοσάκη.

Στην περίοδο της  Εθνικής Αντίστασης έγινε  γραμματέας της Επιτροπής Κεντρικής Διαφώτισης του ΕΑΜ. Έβαλε την σφραγίδα του  στην κυκλοφορία του παράνομου Τύπου στην Κατοχή. Συμμετείχε  στην έκδοση των εφημερίδων της Αντίστασης, Ελεύθερη Ελλάδα, Απελευθερωτής,  Επιμελητεία του Αντάρτη και άλλων, .

 

Ο ξένος τύπος για τον Βιδάλη 

 

Κάπου στην ελεύθερη  Ελλάδα. Όρθιος ο Θανάσης Χατζής Γραμματέας του ΕΑΜ , καθιστοί από αριστερά, Νίκος Καρβούνης, Βάσος Γεωργίου, Κώστας Βιδάλης, Σόλων Γρηγοριάδης, Δημήτρης Χ

Πηγές : Λάζαρος Αρσενίου , Νίτσα Κολιού , Βασιλική Λάζου ,Σπύρος Κουζινόπουλος ,αφιερώματα εφημερίδων ,ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ,ΑΥΓΗ , ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΑΡΙΣΑΣ ,

1)       Για τους Σούρληδες εδώ >https://simea2016.blogspot.com/2020/05/blog-post_27.html

2)      Ο Τζώρτζης ήταν ο Αγγλοκύπριος αξιωματικός Τζώρτζ Μίλερ που το 44 έδρασε αντιεαμικά στην ανατολική Μακεδονία και μετά την Βάρκιζα ανέλαβε την καθοδήγηση των Σουρλαίων

3)      Ο Αριστείδης Λαμπρούλης Δήμαρχος Λαρισαίων  για τρεις τετραετίες,  υπηρέτησε  αξιωματικός του ΕΛΑΣ στο 1^ο Τάγμα του 54^ου Συντάγματος με περιοχή ευθύνης την Όθρυ.

4)      Η Νίτσα Κολιού δημοσιογράφος και ερευνήτρια μας άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο με κορωνίδα το δίτομο έργο 1500 σελίδων : Άγνωστες πτυχές  Κατοχής και Αντίστασης  1941-44 

 

Η Κάτια Βιδάλη

ΗΜΕΡΑ ΡΟΜΑ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

ΗΜΕΡΑ ΡΟΜΑ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 

Δανεισμένο από την σελίδα 

«Φίλοι Μουσείου Εθνικής Αντίστασης και Σύγχρονης Ιστορίας Ρούμελης»

 ·

Δεν ξεχνάμε το αποτρόπαιο πρόσωπο του ναζισμού. Το ολοκαύτωμα των τσιγγάνων...

Στις 2 Αυγούστου 1944 2.897 άντρες, γυναίκες και παιδιά Ρομά και Σίντι, Τσιγγάνοι στην καθομιλουμένη, βρήκαν φριχτό θάνατο στους θαλάμους αερίων του Αουσβιτς – Μπιρκενάου θύματα μαζί με τους Εβραίους και άλλους «εχθρούς του γερμανικού έθνους» της ναζιστικής φυλετικής κοσμοθεωρίας.

Η ημέρα αυτή καθιερώθηκε μόλις το 2015 ως ημέρα μνήμης του Αφανισμού («Ποράιμος») των Τσιγγάνων. Οι διώξεις ωστόσο των Σίντι και των Ρομά προϋπήρχαν του ναζιστικού καθεστώτος. Ηταν το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας διακρίσεων, εξευτελισμού, βασανιστηρίων και περιθωριοποίησης, καθώς για αιώνες οι Ευρωπαίοι θεωρούσαν τους Τσιγγάνους κοινωνικά απόκληρους, άτομα με ξενική εμφάνιση, γλώσσα και έθιμα.

 

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ ΣΙΜΕΑ: Θαυμάσιο και το τραγούδι που έγραψε Ο Goran Bregovits και αφορά τους Τσιγγάνους -θύματα του Ναζισμού >https://youtu.be/EZf00ad3G6o

 

ΛΑΚΗΣ ΜΠΑΛΗΣ

 

ΛΑΚΗΣ ΜΠΑΛΗΣ

 

Μικρός  αντάρτης, μεγάλος μουσικός 

 1 και 2. Γιώργος και Λάκης Μπαλής

 

 

Κείμενο Απόστολος Κ. Αποστολάκης .

 

 

Πέρασαν δύο χρόνια από τον θάνατο του Λάκη Μπαλή γνωστού μουσικού –τραγουδοποιού ο οποίος ήταν ο μικρότερος αντάρτης της Μαγνησίας και ίσως και ολόκληρης της Ελλάδας .

 

Ο Λάκης ( Ευάγγελος ) Μπαλής δεν ήταν ένα από τα χιλιάδες παιδιά που οργανώθηκαν στην ΕΠΟΝ και στα Αετόπουλα . Είχε και τέτοια ιστορία ,αλλά λόγω των συνθηκών χρίστηκε από τα 12 κανονικός αντάρτης του βουνού .Ανέβηκε στο βουνό μαζί με τον αδελφό του Γιώργο Μπαλή καπετάνιο του 9ου Λόχου του 3ου Τάγματος του 54ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ.(1)

Ορφανοί και από τους δύο γονείς που πέθαναν από την πείνα στον τρομερό χειμώνα του 41-42, τα αδέλφια Γιώργος και Λάκης άφησαν τον Πειραιά όπου ζούσαν από το 1934 και επέστρεψαν στον Βόλο όπου υπήρχαν κάποιοι συγγενείς πρόσφυγες Μικρασιάτες.

Ο μεγάλος αδελφός οργανώθηκε αμέσως στο ΕΑΜ αλλά μετά από προδοσία τον συνέλαβαν οι Ιταλοί και τον έκλεισαν με άλλους Εαμίτες στις φυλακές Ιωσαφάτ του Βόλου . Ο μικρός Λάκης είχε την άδεια να μπαινοβγαίνει στην φυλακή για να βλέπει τον αδερφό του Γιώργο και μάλιστα οι Ιταλοί του επέτρεπαν να τρώει στο μεσημεριανό συσσίτιο.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι τον αξιοποιούσαν σαν σύνδεσμο με μικρά σημειώματα όταν έφευγε το βράδυ για να κοιμηθεί στα συγγενικά σπίτια . Μια μέρα τον δεκάχρονο τότε Λάκη τον συνέλαβαν οι Ιταλοί καραμπινιέροι  να έχει μικρό σημείωμα κρυμμένο στα μακριά μαλλιά του που έκαναν μπούκλες . Ο Διοικητής στον οποίο τον πήγαν τον λυπήθηκε επειδή είχε γιο στην ίδια ηλικία αλλά δεν του επέτρεψε να επισκεφτεί άλλη φορά τον φυλακισμένο αδερφό του .

 

Όταν τον Σεπτέμβριο του 43 οι Ιταλοί συνθηκολόγησαν και οι φυλακισμένοι βρήκαν ευκαιρία να ελευθερωθούν , ο μεγάλος Μπαλής ο Γιώργος ανέβηκε στο βουνό και λόγω των ηγετικών του προσόντων εξελίχτηκε γρήγορα σε καπετάνιο του 9ου Λόχου.

Από φόβο μήπως προδοθεί ο μικρός Λάκης  τον ενέβασε  στην Άνω Κερασιά Πηλίου όπου ήταν η έδρα του 54ου Συντάγματος .

 

Εκεί έκανε διάφορες βοηθητικές δουλειές φορώντας όμως στολή αντάρτη με όλες τις υποχρεώσεις που συνεπάγονταν τα τιμημένα ρούχα.

 

Ακολούθησε τον αδελφό του όταν ο 9ος λόχος μεταφέρθηκε στην Ανατολή του Κισσάβου. Όπως αναφέρει ο διοικητής του 3ου Τάγματος Γιάννης Μενεέμης, ο μικρός Λάκης πήρε μέρος και σε μάχες όπως αυτή έξω από την Αγιά στις Μάχες της σοδιάς .

Ο Λάκης Μπαλής μαζί με τον 9^ο Λόχο μπήκε θριαμβευτής στον Βόλο την ημέρα της απελευθέρωσης στις 19 Οκτωβρίου του 44.

 Οι φωτογραφίες της αντάρτικης ζωής του είναι στην παραλία του Βόλου και στο φωτογραφείο Ζημέρη μαζί με τον αδελφό του και άλλους αντάρτες και αξιωματικούς. Ήταν αξιαγάπητος και είχε γίνει η μασκότ του Συντάγματος .

 

 

Μετά την απελευθέρωση ξεκίνησε μουσικές σπουδές στο τρομπόνι με την Φιλαρμονική του Δήμου Βόλου και βιολί στο Ελληνικό Ωδείο. Τον κέρδισε το μπουζούκι και εξελίχτηκε σε δεξιοτέχνη μπουζουκίστα .(2) Μας άφησε παρακαταθήκη το πασίγνωστο τραγούδι που εξυμνεί τις ομορφιές του Βόλου και του Παγασητικού : ΣΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΤΙΣ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΕΣ (3).

 

Δεν ήταν μόνο όμως αυτές οι καλλιτεχνικές του δάφνες.

 Στις αρχές του 1955 κατέβηκε στην Αθήνα. Στο γνωστό μπαράκι του Μάριου όπου μαζεύονταν όλοι οι λαϊκοί μουσικοί, γνώρισε τον Γιώργο Μητσάκη και τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς ξεκίνησε μαζί του συνεργασία στο Ροσινιόλ.

 

 

Το 1959 μπήκε στη δισκογραφία με τα τραγούδια «Θα σ’έχω για κανάρι μου» και «Κλάψε μαζί μου ουρανέ» που τραγούδησε στην Odeon-Parlophone ο Πάνος Γαβαλάς. Έχει συνεργαστεί με την αφρόκρεμα του λαϊκού τραγουδιού, με πολλούς μεγάλους μουσικούς και τραγουδιστές όπως με Παπαϊωάννου, Μητσάκη, Καλδάρα, Σπιτάμπελο, Λαύκα, Καραπατάκη, Καζαντζίδη, Διονυσίου, Γαβαλά, Μαίρη Λίντα, Σακελλαρίου, Χρυσάφη, Δούκισσα, Τσετίνη κ.α.

Έχει παίξει σε πολλές ηχογραφήσεις τραγουδιών του Καζαντζίδη και άλλων ερμηνευτών σαν εκτελεστής άλλα και σαν συνθέτης σε δικά του τραγούδια

Τραγούδια του έχουν τραγουδήσει οι: Π. Γαβαλας ( ΚΛΑΨΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΟΥΡΑΝΕ , ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ , ΘΑ Σ ΕΧΩ ΤΟ ΚΑΝΑΡΙ ΜΟΥ κ.α), Στ.Διονυσιου, Πρ.Τσαουσακης (Ο ΦΤΩΧΟΜΠΕΚΡΗΣ), ο Γ.Κυριαζης με την Ανθ.Αλιφραγκη (ΣΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΤΙΣ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΕΣ  , ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΝΕΙΡΑ) κ.α..

.

Το 1961 ακολούθησε μουσική κομπανία στην Αμερική και στην στη Νέα Υόρκη όπου πρωτοπήγε εμφανίσθηκε στο «Ζάππειο Παβίλλιον» αρχικά και σε δεκάδες κέντρα στη συνέχεια, όπου, εκτός των άλλων, έπαιξε μπροστά στο Μπάρλον Μπράντο και τον Κερκ Ντάγκλας. Αργότερα, σε ένα στούντιο ηχογραφήσεων γνώρισε τον κιθαρίστα Αλφρέντο Αλμέιντα, ο οποίος ενθουσιάστηκε από το παίξιμο του… Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως συμμετείχε, παίζοντας μπουζούκι, σε αμερικάνικη ταινία, με πρωταγωνιστή τον Τέλη Σαββάλα.

 

 

Εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Σικάγο, όπου το 1966 γνώρισε και παντρεύτηκε την Ουρανία Μπέρτσου, με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Γιώργο.

και έναν εγγονό τον συνονόματο Ευάγγελο .

 

 

Ο πιο μικρός Αντάρτης είχε γεννηθεί το 1932 και πέθανε  στις 3 Αυγούστου του 2020

 

 

Σίγουρα ο μικρός αντάρτης εκεί που  βρίσκεται,  παίζει με το μπουζούκι σου τον Βολιώτικο ύμνο, αλλά και το αντάρτικο τραγούδι: Να το 54, το σύνταγμα προβάλει .

 

 

1) Βιογραφικό του Γιώργου Μπαλή εδώ :https://simea2016.blogspot.com/2020/05/blog-post_55.html

 

 

2) Υιοθετώ τον όρο του σπουδαίου Θανάση Πολυκανδριώτη ότι το σωστότερο είναι Μπουζουκίστας και όχι Μπουζουξής.

.

3)Η μεγάλη επιτυχία εδώ

https://www.youtube.com/watch?v=5V0xsvk_Q2s

 

Πηγές: Νίτσα Κολιού και  αρχείο Γιώργου Μπαλή ,Γρηγόρης Ρέντης.

Ευχαριστώ τον δημοσιογράφο Μάκη Μπαλή, ανιψιό του Λάκη και γιο του Γιώργου Μπαλή  για την βοήθεια

 

 

Δεξιά ο Λάκης Μπαλής 

Με τον Στέλιο Καζαντζίδη και την Μαριλένα λίγο πριν φύγει για την Αμερική

Με τον εγγονό Ευάγγελο