ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ

 

Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ
Το Έγκλημα των Γιαννιτσών.

 

 

 

Κείμενο: Απόστολος Κ.Αποστολάκης

Πυκνός από γεγονότα ο Σεπτέμβριος του 1944 με καθημερινές αποτρόπαιες εγκληματικές πράξεις.

 Σαν λαβωμένα θεριά οι Γερμανοί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους προετοίμαζαν την αποχώρησή τους αλλά παράλληλα συνέχιζαν τις απάνθρωπες σφαγές.
Η Περίπτωση των Γιαννιτσών ξεχωρίζει για την μεθοδολογία της σφαγής.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1944, ο Πούλος και οι άντρες του περικύκλωσαν τα Γιαννιτσά.
Μαζί τους πρωταγωνίστησαν στην σφαγή ακόμα μία φορά οι Σουμπερίτες, αλλά και Τουρκόφωνοι Πόντιοι. ( Για τον Γερμανό δήμιο Σούμπερτ έχουμε γράψει )
Ακολούθησε μεγάλη σφαγή, όπου πάνω από 120 άτομα βρήκαν τραγικό θάνατο. Δικαιολογία Αναμεσά τους και ο δήμαρχος Γιαννιτσών Θωμάς Μαγκριώτης.
Η δικαιολογία ήταν ο θάνατος ενός Γερμανού στρατιώτη στα περίχωρα της πόλης και η αυτομόληση του Δεκανέα ΟΤΜΑΡ ΝΤΟΡΝ ο οποίος κατατάχτηκε στον ΕΛΑΣ
Αφού λεηλάτησαν σπίτια και κακοποίησαν γυναίκες, συνέλαβαν όσους άνδρες δεν μπόρεσαν να διαφύγουν και οδήγησαν αρκετούς από αυτούς έξω από το σχολείο όπου τους υποχρέωσαν να σκάψουν μεγάλο λάκκο . Τον τάφο τους . Στο σκάψιμο του λάκκου υποχρέωσαν να συμμετέχουν και παιδιά. Στο προαύλιο του σχολείου συγκέντρωσαν τους άντρες αλλά και τους νέους που ήταν για εκτέλεση .. Οι άνδρες του Σούμπερτ και του Συνταγματάρχη Πούλου σχημάτισαν διάδρομο και παρατάχθηκαν σε σχηματισμό ο οποίος κατέληγε στον γειτονικό φρεσκοανοιγμένο τάφο. ΗΤΑΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ.
Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν εκεί με χτυπήματα από χοντρά ξύλα και σίδερα. Εκεί τους εκτελούσαν με πυροβολισμό μέσα στο λάκκο. Κάποιοι πέθαναν από τα χώματα που τους σκέπασαν

Ο Ελβετός παρατηρητής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Εμίλ Βένγκερ, που επισκέφτηκε τα Γιαννιτσά τις επόμενες ημέρες μετά το φοβερό έγκλημα , ανέφερε στην έκθεση που συνέταξε: 

« Εξετελέσθησαν κατά τρόπον φοβερόν. Αφού στους χτύπησαν δια σιδηροσωλήνος , φέροντος κυρτωμένον το εν άκρον, με αποτέλεσμα να πεταχθούν έξω τα μυαλά των, να θραυσθούν τα μέλη των, τα νεφρά ή τα πλευράν των, τοις έδιδον το χαριστικόν κτύπημα αποτελειώνοντες αυτούς δια βολής περιστρόφου. Το πρόσχημα καταπολεμήσεως των κομμουνιστών δεν αρκεί ίνα ιδιοποιηθή τις το δικαίωμα να επιτεθή ούτω κατά των πολιτών οίτινες ουδέν δύνανται να πράξουν και ιδίως αι γυναίκες και τα παιδιά», σημείωνε,
Ο παρατηρητής κατέγραψε το ολοκαύτωμα και τις λεηλασίες σε σπίτια και καταστήματα («οι άνδρες του Πούλου εφόρτωσαν τα κλαπέντα λάφυρα επί όσων οχημάτων ηδύνανται να εξεύρουν»). 

 
Ο Γεώργιος Πούλος ήταν αντισυνταγματάρχης μηχανικού και καταγόταν από τον Πλάτανο Ναυπακτίας. Ήταν ένας από τους Βενιζελικούς αξιωματικούς που αποτάχθηκαν μετά το αποτυχημένο κίνημα του 1935.
Στην αρχή της Κατοχής ο Πούλος ίδρυσε πολιτικό κόμμα με έδρα τη Θεσσαλονίκη με την ονομασία «Εθνικό και Σοσιαλιστικό κόμμα της Ελλάδας». αλλά τοπικές αρχές κατοχής αντέδρασαν και η οργάνωση διαλύθηκε. Οι Γερμανοί αρκούνταν σε ένα φιλοναζιστκό κόμμα, τα 3 Ε
Στη συνέχεια ο Πούλος δημιούργησε το Εθνικό εθελοντικό σώμα σε συνεργασία με την Γερμανική στρατιωτική διοίκηση Θεσσαλονίκης-Αιγαίου στις 22 Μαΐου του 1943.
Το «Τάγμα Πούλου», όπως ονομάστηκε, είχε δύναμη 300 ανδρών στην πλειοψηφία τους Πόντιοι Τουρκόφωνοι οι οποίοι δυστυχώς δεν έπαιξαν πατριωτικό ρόλο στην διάρκεια της κατοχής. Αργότερα ενισχύθηκε από Κρητικούς που ακολούθησαν τον Γερμανό υπαξιωματικό Σούμπερτ στη Μακεδονία. Ο Σούμπερτ είχε εκδιωχτεί από τον ίδιο τον Γερμανό διοικητή Κρήτης για την απάνθρωπη αλλά και καιροσκοπική συμπεριφορά του.
Οι «ΠΟΥΛΙΚΟΙ» όπως ονομάζονταν είχαν γερμανικές στολές και γερμανικό οπλισμό. Ο ίδιος ο Πούλος φορούσε ελληνική στρατιωτική στολή όπως έκαναν και οι ομοϊδεάτες του που υπηρετούσαν στην Αθήνα ,στην Πελοπόννησο και Εύβοια.
Η δράση της ομάδας του Πούλου εκδηλώθηκε κυρίως στη Θεσσαλονίκη και σε περιοχές της κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας.με έδρα την Κρύα Βρύση

Τον Νοέμβριο του 1944 ο Πούλος και οι άντρες τους ακολούθησαν συντεταγμένοι την κυβέρνηση Τσιρονίκου στην Βιένη . Πολέμησαν για λογαριασμό της ναζιστικής Γερμανίας μέχρι το τέλος του πολέμου κυρίως στην περιοχή της Κροατίας και Σλοβενίας . Τελικά ο Πούλος δεν κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψη. Τον συνέλαβαν οι Αμερικανοί στο Κίτσμπιχελ της Αυστρίας στις 19-5-1945 και κρατήθηκε σε στρατιωτικές φυλακές, έξω από τη Στουτγάρδη μέχρι να παραδοθεί στην Ελλάδα .
Στις 22 Μαΐου 1947 άρχισε στο Διαρκές Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης η δίκη του Πούλου και των συνεργατών του. Κατηγορούμενοι ήταν ο Γ. Πούλος, η Μ.Πούλου, ο Αν. Καναβάτζογλου, ο Αρ. Ζαρταλούδης, ο Ν. Πανταζής, ο Θ. Λαζαρίδης, ο Π. Θεοδωρίδης, ο Διογ. Καρακάσογλου, ο Ηλίας Συκαμιώτης και άλλοι, συνολικά 26
Άλλοι διακόσιοι Πουλικοί που συνελήφθηκαν από τους Αμερικάνους στην Αυστρία παραδόθηκαν το καλοκαίρι του 45 στο λιμάνι της Πάτρας. Αφέθηκαν ελεύθεροι και εντάχτηκαν σε παρακρατικές οργανώσεις Είχε ήδη αρχίσει η περίοδος της λευκής τρομοκρατίας
Ο Πούλος εκτελέστηκε στις 11 Ιουνίου 1949 στο Γουδί. Ήταν ένας από τους λίγους που πλήρωσε.

 

Το τάγμα του Πούλου σε παρέλαση 25 Μαρτίου 1944

Μαζί τους και ιερωμένος προκειμένου να δίνει την ευλογία του για το θεάρεστο έργο τους

Ο Σούμπερτ καθιστός με Κρητικούς, και Γερμανούς

ΒΙΑΝΝΟΥ 20

 

ΒΙΑΝΝΟΥ.

ΤΟ ΕΙΔΕΧΘΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑ

 

 

 

.
«Καταστρέψατε την επαρχία Βιάννου. Εκτελέσατε πάραυτα, χωρίς διαδικασία, τους άρρενες που είναι πάνω από 16 ετών καθώς και όλους όσοι συλλαμβάνονται στην ύπαιθρο, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας».
Συμπληρώνονται φέτος 77 χρόνια από τη φοβερή αυτή διαταγή του στρατηγού Μπρούνο Όσβαλντ Μπρόγιερ, Διοικητή του «Φρουρίου Κρήτης», προς τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής, σε εκτέλεση της οποίας διαπράχθηκε το Ολοκαύτωμα της Βιάννου, ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα του Γ΄ Ράιχ σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη.

ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΠΙΝΕΡΟΛΟ

 

27 λ. ·

Η Παράδοση των Ιταλών.

Η ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΠΙΝΕΡΟΛΟ 

 

 

 

Κείμενο: Απόστολος Κ.Αποστολάκης

Τέτοιες μέρες το 1943 στην Ευρώπη και στην Ελλάδα συντελούνταν κοσμογονικές αλλαγές .
Στις 8 Σεπτεμβρίου η Ιταλία με πρωτεργάτη τον Αρχηγό του Ιταλικού Στρατού Μπατόλιο υπέγραψε συμφωνία συνθηκολόγησης με τις Συμμαχικές δυνάμεις .

Ο Μουσολίνι ήδη είχε παραμεριστεί και ήταν σε περιορισμό από τις 25 Ιουλίου. Σύντομα με επέμβαση κομάντος οι Γερμανοί τον απελευθέρωσαν και δημιούργησαν κράτος οπερέτα στην Βόρειο Ιταλία με αρχηγό τον ίδιο .
Σύντομα με  επέμβαση κομάντος οι Γερμανοί τον απελευθέρωσαν και δημιούργησαν κράτος οπερέτα στην Βόρειο Ιταλία με αρχηγό τον ίδιο .
Στην Ελλάδα όλοι οι εμπλεκόμενοι μπήκαν σε μια κούρσα διαπραγματεύσεων για την τύχη του Ιταλικού στρατού. Τα Δωδεκάνησα που ήταν Ιταλική κτήση από το 1911, παραδόθηκαν στους Άγγλους αλλά οι Γερμανοί με αστραπιαία αντεπίθεση τα κατέλαβαν .
Στην Αθήνα Ιταλοί φαντάροι και αξιωματικοί πουλούσαν τα όπλα τους.Το ΕΑΜ αγόρασε η κατάσχεσε τα περισσότερα. Εικόνες κατάρρευσης παντού για τον Ιταλικό στρατό.

Μεγαλύτερη σημασία είχε η παράδοση της Ιταλικής Μεραρχίας ΠΙΝΕΡΟΛΟ η οποία είχε έδρα την Λάρισα και διοικούσε όλη την Θεσσαλία και τμήμα της Δυτικής Μακεδονίας μέχρι την Καστοριά με δύναμη περίπου 18000 άντρες.. Ο ΕΛΑΣ κατόρθωσε με σωστό σχεδιασμό και με την κινητοποίηση των δυναμεών του σε όλη την Θεσσαλία να πάρει στα χέρια του το μεγαλύτερο μέρος του Ιταλικού οπλισμού και όχι μόνο .
Στην Πίνδο διεξάχθηκαν συνομιλίες στην έδρα του Κοινού Στρατηγείου Ανταρτών ( ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ-ΕΚΚΑ-ΒΡΕΤΑΝΟΙ) με τον Διοικητή της Μεραρχίας Στρατηγό Ινφάντε για τις λεπτομέρειες της παράδοσης.
Ο Ινφάντε παρακινούμενος από του Άγγλους πέρασε στην επικράτεια του ΕΔΕΣ με λίγες όμως δυνάμεις .Κερδισμένος από την υπόθεση βγήκε ο ΕΛΑΣ. Χιλιάδες όπλα και βαρύς οπλισμός ( κανόνια , πολυβόλα, Άλογα ) πέρασαν στα χέρια του .Το σύνταγμα ιππικού της Αόστης παραδόθηκε σχεδόν ολόκληρο στον ΕΛΑΣ με χίλια άλογα δημιουργώντας την θρυλική ταξιαρχία του Θεσσαλικού ιππικού με τον Γερασιμίδη και Μπουκουβάλα. Ο ΕΛΑΣ δεν είχε πλέον τόση μεγάλη ανάγκη την βοήθεια των Βρετανών.

«Δυνάμωσε επικίνδυνα σύμφωνα με τον Τσώρτσιλ» 

Ο ΕΛΑΣ σε γραπτό μήνυμα που μοίρασε προς τους «αξιωματικούς και στρατιώτες, αδερφούς Ιταλούς» λέει ότι δεν έχει τίποτα εναντίον τους και, "μας δώσατε τα όπλα σας, αλλά να μην αισθάνονται στιγματισμένοι", "Ο Ιταλικός και Ελληνικός λαοί είναι αδέλφια, θάνατος στους Γερμανούς και στούς φασίστες. Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα. Ζήτω η ελεύθερη Ιταλία."

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ιταλός Φρούραρχος του Βόλου Αντιστράτηγος Τζοβάνι Ντελ Τζούτιτσε δεν συμφώνησε με την συνθηκολόγηση και δεν παραδόθηκε. Τον συνέλαβε ο ΕΛΑΣ κοντά στο Βελεστίνο, και τον απομόνωσε στην Νεράϊδα της Πίνδου με πολλούς ομοϊδεάτες του. Ο ίδιος δήλωνε αμετανόητος φασίστας. Στην διάρκεια των εκκαθαριστικών Γερμανικών επιχειρήσεων κατόρθωσε να δραπετεύσει και να προσχωρήσει στους Γερμανούς. Οι Γερμανοί τον μετέφεραν στην Ιταλία, όπου ανέλαβε μετά από λίγο καιρό διοικητής των ειδικών δυνάμεων του Μουσολίνι στο κράτος του Σαλό.

Αρκετοί Ιταλοί Αντιφασίστες προσχώρησαν στον ΕΛΑΣ αλλά οι περισσότεροι έμειναν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Πίνδο (5900), στην περιοχή του Καρπενησίου και των Γρεβενών κάτω από άθλιες συνθήκες περιμένοντας να γίνει πράξη η υπόσχεση των Άγγλων για μεταφορά τους στην Ιταλία . Κάποιοι φιλοξενήθηκαν σε χωριά της Πίνδου και βοηθούσαν μέχρι το τέλος του πολέμου τους χωρικούς σε δουλειές σαν αναγνώριση της προσφοράς στέγης και της τροφής που τους έδιναν οι ντόπιοι. Δύο χιλιάδες αιχμαλωτίστηκαν από τις πρώτες μέρες στην Λάρισα . Κάποιοι παραδόθηκαν στους Γερμανούς αργότερα προκειμένου να γλυτώσουν τον σίγουρο θάνατο από την πείνα και το κρύο του επερχόμενου χειμώνα.

Η ιστορία της παράδοσης της μεραρχίας ΠΙΝΕΡΟΛΟ έχει καταγραφεί με λεπτομερή τρόπο από τον ερευνητή Χαράλαμπο Κ. Αλεξάνδρου στο εξαιρετικό βιβλίο του . Αξίζει να το διαβάσει κανείς ειδικά αν είναι από την Θεσσαλία .

Πηγές: Χάγκεν Φλάϊσερ, Φ.Γρηγοριάδης, Χαράλαμπος Κ.Αλεξάνδρου, ΣΤΑ ΑΡΜΑΤΑ-ΣΤΑ ΑΡΜΑΤΑ συλλογικό, Λάζαρος Αρσενίου, Νίτσα Κολιού, Γρηγόρης Ρέντης,Χαράλαμπος Σουβλής.

 

 

 

Το Ιταλικό νοσοκομείο στον σημερινό παιδικό σταθμό απέναντι από την Μεταμόρφωση

Στο ίδιο μέρος με φόντο την Μεταμόρφωση

το εξαιρετικό βιβλίο του Χαράλαμπου Κ. Αλεξάνδρου

ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ

 

ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ

Αντί μνημοσύνου

.

---

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ  από την σελίδα  ΣΙΜΕΑ : 9 Σεπτεμβρίου 2019

 

 

Κείμενο : Απόστολος K.Αποστολάκης

Η σελίδα δεν συνηθίζει να ασχολείται με σύγχρονους καλλιτέχνες . Δεν είναι αυτή η αποστολή της . Υπάρχουν ήδη στο διαδίκτυο χιλιάδες αφιερώματα για τον Μαχαιρίτσα . Εγώ ακούγοντας σήμερα για την απώλεια του Λαυρέντη  νιώθω την ανάγκη σαν φόρο τιμής στον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα να γράψω δυο λόγια που συνδέουν τον καλλιτέχνη με την Εθνική Αντίσταση της περιοχής μας ( Μαγνησία)

Ο πατέρας του Λαυρέντη ο Μίμης Μαχαιρίτσας γνωρίζουμε ότι ήταν μουσικός και μάλιστα διευθυντής ορχήστρας . Πέθανε πολύ νέος . Αν δεν κάνω λάθος κάπου στα σαράντα . Η μητέρα του Φίλα, ήταν κόρη του Ατρείδη Αποστολίδη , γόνου της γνωστής και μεγάλης οικογένειας που εκμεταλλεύονταν μεταξύ των άλλων και τα μεταλλεία χρωμίου στην Ερέτρια ( Τσαγκλί) Φαρσάλων . Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ζωή του Λαυρέντη ήταν από οικονομικής άποψης άνετη . Η σχέση της μητέρα του με την οικογένεια Αποστολίδη ήταν περίπλοκη και οι δικαστικές διαμάχες που είχε με αυτή δεν δικαίωσαν τις διεκδικήσεις της.

Ο Λαυρέντης ξεκίνησε την τραγουδιστική του καριέρα τραγουδώντας σε συγκρότημα ροκ αλλά και  με τον γνωστό ΠΑΝΟ ΤΖΑΒΕΛΑ αντάρτικα τραγούδια μετά την πτώση της Χούντας. Δεν το έκανε όμως λόγω εποχικής μόδας. 

Υπήρχε λόγος…….. Ο παππούς του Λαυρέντης το όνομα του οποίου πήρε , υπήρξε αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης. Σύμφωνα με τα βιβλία της Νίτσας Κολιού  ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ήταν μέλος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και μηχανικός στο μηχανουργείο ΕΛΑΣ το οποίο δημιούργησε ο Αλέκος Παπαγεωργίου στο ΤΣΟΥΡΝΑΤ της Γούρας ( ΟΘΡΥΣ) .Εκεί δούλεψαν δεκάδες τεχνίτες επιδιορθώνοντας όπλα και κατασκευάζοντας αυτοσχέδιες χειροβομβίδες και νάρκες.

Ο Γρηγόρης Ρέντης επιτελάρχης στο 54ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ που είχε έδρα την Κερασιά Πηλίου, γράφει στο βιβλίο του ότι ο Μαχαιρίτσας είχε παρουσία και σε άλλες μονάδες . Ήταν χρήσιμος σαν τεχνικός. Το βιβλίο του ο Ρέντης το έγραψε το 1945 αλλά το εξέδωσε το 1984. Μας πληροφορεί όμως ότι η μακέτα του εξωφύλλου σχεδιάστηκε από τον ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑ το 1945 . Συγγενής και αυτός όπως ήταν και ο Ηγούμενος της Μονής Σουρβιάς στην Μακρινίτσα Πηλίου  Δοσίθεος Μαχαιρίτσας ο οποίος βοήθησε πολύ τον αγώνα . Συγγενής επίσης και ο Διπλωματικός Σύμβουλος του Αντρέα Παπανδρέου , Χρήστος Μαχαιρίτσας. Η καταγωγή της οικογένειας ξεκινάει από τον Άγιο Λαυρέντιο  Πηλίου

 
Ο ΕΑΜΙΤΗΣ  ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος Βόλου στο πρώτο Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου ( Παγασών τότε )εκπροσωπώντας τους Σιδηροδρομικούς μετά την απελευθέρωση το 1944.
.Μετά από περιπέτειες που πέρασε όπως και χιλιάδες αγωνιστές της ΕΑΜΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ εξορίστηκε το 1947 στην Ικαρία . Τον μετέφεραν πάλι στον Βόλο όπου   δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο το 1949, μαζί με άλλους αγωνιστές, κύρια Κομμουνιστές . Σύμφωνα με το κατηγορητήριο βρέθηκε στο σπίτι του υλικό που προέτρεπε τον κόσμο σε αποχή από τις εκλογές του 1946 .Ήταν μια καθαρή προβοκάτσια από το παρακράτος της εποχής όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων και όπως με διαβεβαίωσε πριν χρόνια ο επίσης αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, γνωστός μου Κώστας Μπελογιάννης .Η αδελφή του Μπελογιάννη εκτελέστηκε την ίδια μέρα .( βλέπε μνημείο)
Η φωτογραφία είναι από το κοινό μνημείο των εκτελεσμένων στο παλιό νεκροταφείο του Βόλου που έγινε αρκετά χρόνια μετά με ευθύνη κάποιου συγγενή .Υπάρχει και ένα άλλο μνημείο στον τόπο εκτελέσεων στην θέση ΚΑΖΑΝΑΚΙ με όλα τα ονόματα των εκτελεσμένων της εποχής του εμφυλίου .Το μνημείο έγινε με ενέργειες της ΠΕΑΕΑ στην δεκαετία του ενενήντα και με την αμέριστη βοήθεια του τότε Δήμου Νέας Ιωνίας Βόλου.

 

Συμπλήρωμα 9-9-2020. Λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ,ο συγγενής του Νίκος Παπανικολάου παρέδωσε στα ΓΑΚ Μαγνησίας το ημερολόγιο του παππού Λαυρέντη το οποίο γράφτηκε στην διάρκεια της εξορίας του στην Ικαρία. Ήταν μια αξιέπαινη πράξη που θα πιάσει τόπο . Η κ. Αννίτα  Πρασσά και οι συνεργατιδές της ήδη το αξιοποιούν με τον καλύτερο τρόπο. 

 

Στα χρόνια της νιότης

ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ ΛΕΛΑ

 

ΣΙΜΕΑ

 ·

ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

 

 

Κείμενο: Απόστολος Κ. Αποστολάκης

Η Λέλα Καραγιάννη αναμφισβήτητα υπήρξε μια γνήσια ηρωίδα η οποία έδωσε την ζωή της για το αγαθό της ελευθερίας ,ανεξάρτητα αν από πουθενά δεν μπορούμε να μάθουμε είδους ελευθερία ευαγγελίζονταν μετά την αποχώρηση των Γερμανών κατακτητών . Το γεγονός και μόνο ότι εκτελέστηκε από τους Γερμανούς λίγες εβδομάδες πριν την αποχωρησή τους την κατατάσσει δίκαια στο Ελληνικό Πάνθεο των ηρώων και ηρωίδων . 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΗΡΩ

 ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 5-9-1944

ΗΡΩ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΙΜΕΑ 5-9-18

Κείμενο: Απόστολος Κ. Αποστολάκης

Στον μακρύ κατάλογο των ηρώων της κατοχής και της αντίστασης , η Ηρώ Κωνσταντοπούλου έχει ιδιαίτερη θέση . Ήταν η ηλικία της αλλά και το απίστευτο θάρρος πού έδειξε στην διάρκεια των βασανιστηρίων . Δεν λύγισε , δεν πρόδωσε στα βασανιστήρια του Αγήνωρα, συνεργάτη και μεταφραστή  των Γερμανών .

Η Κωνσταντοπούλου κατάγονταν από πλούσια και συντηρητική οικογένεια της Σπάρτης αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να οργανωθεί στην ΕΠΟΝ .Ήταν αριστούχος μαθήτρια στο Αρσάκειο με γνώση Αγγλικών , Γαλλικών και Γερμανικών και Ιταλικών . Όταν την συνέλαβαν στις αρχές Ιουλίου του 44 για πρώτη φορά, ο πατέρας της πλήρωσε αρκετές λίρες σε συνεργάτες των Γερμανών και την απελευθέρωσε προσωρινά .
Οι γονείς της προσπάθησαν να την ξεκόψουν από την ΕΠΟΝ αλλά αυτή τους απαντούσε με την φράση : Ντροπή είστε και Σπαρτιάτες.
 Την συνέλαβαν πάλι στις 31 Ιουλίου . Μετά από βασανιστήρια πολλών ημερών  στα κρατητήρια της ΜΕΡΛΙΝ  μεταφέρθηκε στο Χαϊδάρι όπου ανέπτυξε στενή  σχέση με την Λέλα Καραγιάννη η οποία της φέρθηκε σαν μάνα.
Όταν το πρωί της 5ης του Σεπτέμβρη άκουσε το ονομά της απάντησε με θάρρος , «είμαι εγώ , πάρτε με»
Η Καραγιάννη την πλησίασε και της είπε «Μπράβο ΗΡΩ .Έτσι πεθαίνουν οι Ελληνίδες»  Η ΗΡΩ εκτελέστηκε μαζί με άλλους 49.
 Την ώρα της εκτέλεσης φώναξε στο Γερμανικό απόσπασμα. ΧΤΥΠΑΤΕ ΕΔΩ ΠΑΛΙΑΝΘΡΩΠΟΙ. ΚΤΗΝΗ, ΚΤΗΝΗ.

Τρεις μέρες μετά ήρθε η σειρά της Καραγιάννη ( ακολουθεί αφιέρωμα )
 Το 1977 η συντηρητική Ακαδημία Αθηνών αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την θυσία της μετά από πρόταση του καθηγητή Ιωάννη Θεοδωρόπουλου και να της απονείμει μετά θάνατο το Βραβείο Αρετής.
Είχε προηγηθεί το 1947 η αναγνώριση της αστής ηρωίδας Λέλας Καραγιάννη . Με την αναγνώριση της Κωνσταντοπούλου η Ακαδημία έμμεσα αναγνώρισε  την δράση και προσφορά της ΕΠΟΝ την οποία μέχρι τότε αγνοούσε.

Στο μνημείο της που βρίσκεται στην Ηλιούπολη ο γλύπτης Νικόλας σχεδίασε στα πόδια της ένα αρκουδάκι . Συμβολίζει την εφηβική ηλικία της και  τον πρόωρο  θανατό της

Ποιητές έγραψαν ποιήματα για την ΗΡΩ .Εδώ ένα του Γιάννη Ρίτσου.

 «Εσύ δε θα μου πεις ευχαριστώ /
 όπως δε λες ευχαριστώ στους χτύπους της καρδιάς σου /
 που σμιλεύουν το πρόσωπο της ζωής σου /.
 Όμως εγώ θα σου λέω ευχαριστώ /
 γιατί γνωρίζω γιατί σου λέω ευχαριστώ /
 γιατί γνωρίζω τι σου οφείλω /…
Αυτό το ευχαριστώ είναι το τραγούδι μου».

 Στην δεκαετία του ογδόντα η ζωή της έγινε κινηματογραφική ταινία .
Εδώ .https://www.youtube.com/watch?v=xQhvJzeqP-c&t=17s

Επανάληψη από

ΣΙΜΕΑ 5-9-18

ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ

 

ΣΙΜΕΑ     https://www.facebook.com/simea2016/posts/1265579533783951

24 λ. ·

Το Καστελλόριζο
Το αποσιωπημένο Αγγλικό πλιάτσικο. 

 

Κείμενο : Απόστολος Κ.Αποστολάκης

Τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικά τις τελευταίες μέρες το νησί αναφέρεται συχνά στις ειδήσεις όχι τόσο για τις ομορφιές του αλλά για την σημαντική γεωπολιτική θέση που κατέχει .
Πάντα όμως συγκέντρωνε το ενδιαφέρον των ισχυρών της κάθε εποχής αφού στο νησί πέρασαν διάφοροι κατακτητές από τα χρόνια της αρχαιότητας . Έλληνες ,Ρωμαίοι , Βυζαντινοί , Σταυροφόροι , Τούρκοι ,Άραβες ,Ισπανοί ,Καταλανοί, Ναπολιτάνοι , Ενετοί , ξανά Τούρκοι μέχρι που φτάσαμε στον εικοστό αιώνα βρίσκοντας το Καστελλόριζο στην μεγαλύτερη άνθιση που γνώρισε μέσα στους αιώνες.