ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ

 

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ

Γιατί στις 9 Μαΐου;

 

 Ο στρατάρχης Κά'ι'τελ

 

https://www.facebook.com/simea2016/posts/pfbid02ozR2gP5mntvynqmVH4U8ngroTHbB12fhFzGfoqYH9cCyiM1KHZfTtRBCtbF7auEl

 

 

 

Κείμενο : Απόστολος Κ.Αποστολάκης

 

Ο στρατηγός Ζούκωφ

 

Ήταν θέμα ημερών να νικηθεί και τυπικά το Ναζιστικό κτήνος του Χίτλερ. Από την 23η Απριλίου και ενώ ο κόκκινος στρατός είχε καταλάβει ήδη το Βερολίνο και οι Αμερικάνοι ήταν σε απόσταση μόλις 90 χιλιόμετρα από τα προάστια υπήρχαν διχογνωμίες στην ιεραρχία του Γερμανικού στρατού για τις μελλοντικές κινήσεις του.

 

Όταν ο στρατηγός Άλφρεντ Γιοντλ υπέγραφε την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας

Ο Στρατάρχης Κάϊτελ είχε αποχωρήσει από την Καγκελαρία με τις ευλογίες του Χίτλερ με προορισμό το γειτονικό στρατηγείο της αποδεκατισμένης 12ης Γερμανικής στρατιάς . Οι εντολές του Κάϊτελ προς τον Στρατηγό Valter Wenck Βάλτερ Βένκ ήταν να μπει στο Βερολίνο για να απεγκλωβίσει πάση θυσία τον Χίτλερ και ο ίδιος ίσως να επιδίωκε συμφωνία με τους Αμερικάνους.

 

Ο Wenck όμως είχε διαφορετικό σχέδιο . Ήθελε να μπει στο Βερολίνο για να ανοίξει διάδρομο διάσωσης των εγκλωβισμένων Γερμανών στρατιωτών προς τον ποταμό Έλβα με σκοπό την παράδοση στους Αμερικάνους. Θεωρούσε άσκοπη ακόμα μία μάχη με τον Σοβιετικό στρατό. Προς τους στρατιώτες του μίλησε με συγκινητικά λόγια για να τους ενθαρρύνει. ¨» Παιδιά μου πρέπει να ξαναπολεμήσετε . Δεν πρόκειται πλέον για το Βερολίνο , δεν πρόκειται για το Ράιχ. Πρέπει να σώσουμε τους αδελφούς μας.

 

Ένας απλός Γερμανός φαντάρος ο Χάνς Ντίτριχ Γκένσερ πασίγνωστος πολιτικός αργότερα και υπουργός εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Γερμανίας για πολλά χρόνια , περιγράφοντος τα συναισθηματά του, έγραφε ότι ένιωσε « ένα αίσθημα υπευθυνότητας, πίστης και συντροφικότητας».

 

Μέσα στο Βερολίνο ο Γερμανός στρατηγός Χέλμουτ Βάιντλινγκ που διοικούσε τον εγκλωβισμένο στρατό προσπάθησε να πείσει τον Χίτλερ για μαζική έξοδο .Ο Χίτλερ αρνήθηκε .

Έτσι κύλησαν οι μέρες με μάχες δρόμο –δρόμο, πόρτα- πόρτα με τον κόκκινο στρατό να μην σταματάει πουθενά. Οι Σοβιετικοί που διέθεταν μέσα και γύρω από το Βερολίνο 1,5 εκατομμύριο στρατό, είχαν απεναντί τους 180 χιλιάδες Γερμανούς χωρίς πλέον αξιόλογο εξοπλισμό . Ο στόχος του Ρώσου στρατάρχη Ζούκωφ που ανταγωνίζονταν τον επίσης δημοφιλή στρατάρχη Κόνεφ ποιος θα μπει πρώτος στο Βερολίνο , ήταν ένας. Να καταλάβει την Καγκελαρία και να πιάσει ζωντανό λάφυρο τον Χίτλερ. Η στρατιά του Κόνεφ μπήκε πρώτη στο Βερολίνο αλλά την δόξα την κέρδισε ο Ζούκωφ.

Μπαίνοντας οι δυνάμεις του στην Καγκελαρία ,μία ταγματάρχης επιτελείου του, η Άννα Βλαδιμίροβα Νικουλίνα, έβγαλε μέσα από το σακιδιό της μία μικρή σημαία και με την βοήθεια του ταγματάρχη Φ.Κ.Σαποβάλορ την κρέμασε σε ένα καλώδιο στην σκεπή της Καγκελαρίας . Αργότερα για τις ανάγκες των εντυπώσεων και της δημόσιας ιστορίας τραβήχτηκε η γνωστή φωτογραφία με την κόκκινη σημαία με σφυροδρέπανο που όλοι ξέρουμε . Η πραγματικότητα για την σημαία ήταν όπως την περιγράφει ο ίδιος ο Ζούκωφ στα απομνημονευτά του . Οι Σοβιετικοί δεν έκαναν κάτι πρωτότυπο . Μιμήθηκαν την γνωστή πρακτική των Αμερικάνων με την σημαία της Ιβοζίμα .

 

Το Σοβιετικό πυροβολικό στα προάστια του Βερολίνου

Τα γεγονότα είναι γνωστά . Ο Χίτλερ αυτοκτόνησε στα υπόγεια της Καγκελαρίας στις 30 Απριλίου και το σώμα του κάηκε σύμφωνα με την διαταγή που είχε δώσει . Μαζί του αυτοκτόνησε και η συντροφός του Εύα Μπράουν καθώς και μερικοί Ναζί αξιωματούχοι. Στις 2 Μαΐου ο ραδιοφωνικός σταθμός του Αμβούργου μετά από την πένθιμη μουσική του Βάγνερ και της 7ης συμφωνίας του Μπούκνερ, ανακοίνωσε τον θάνατο του Χίτλερ.

Στις 4 Μαΐου στο LUNEBURG ο Γερμανικός στρατός της Βορειοδυτικής Γερμανίας με ένα εκατομμύριο άντρες παραδόθηκε στον Βρετανό στρατάρχη Μοντγκόμερυ.

Στις 7 Μαΐου οι Γερμανοί προτίμησαν να υπογράψουν παράδοση άνευ όρων με τους Αμερικάνους, τους Άγγλους και τους Γάλλους στην Γαλλική πόλη Ρεμς. Ο στρατηγός Άλφρεντ Γιοντλ με εντολή του Ναύαρχου Νταίνιτς (διαδόχου του Χίτλερ) υπέγραφε την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας στους συμμάχους και δήλωσε: «Ο γερμανικός λαός επαφίεται στη γενναιοψυχία των νικητών». Ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος έχει τελειώσει στην Ευρώπη.

 

Ο Στάλιν δικαίως θεώρησε ότι του κλέβουν την δόξα . Απαίτησε και έδωσε εντολή στον Ζούκωφ να υπογράψουν την επόμενη μέρα με τον πιο επίσημο τρόπο παράδοση ενωπιόν του μέσα στο Βερολίνο . Οι Σοβιετικοί είχαν την άποψη ότι η επίσημη παράδοση έπρεπε να υπογραφεί μέσα στην έδρα των Γερμανών.

Στην έδρα όπου αποφασίστηκε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος που στοίχησε 60 εκ. νεκρούς. Εξάλλου δική τους ήταν η σημαία που υψώθηκε στην Καγκελαρία .

 

Ακόμα και έφηβοι είχαν στρατολογηθεί 

Στις 8 Μαΐου στις 11 και 5’ το βράδυ υπογράφηκε αυτή την φορά από τον Στρατάρχη Κάϊτελ η άνευ όρων παράδοση . Στην Μόσχα όμως ήταν 12 και 5’ τα μεσάνυκτα . Άρα 9 Μαΐου .

Έτσι καθιερώθηκε να γιορτάζεται σαν ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης η 9η Μαΐου σε πολλές χώρες της Ευρώπης και στην Ελλάδα.

Τα τελευταία χρόνια μόνο η Ρωσία τιμά επί της ουσίας την ημέρα αυτή με παρελάσεις και αργίες . Στην χώρα μας μια τυπική κατάθεση στεφάνων και τίποτα άλλο

Δεν είναι ίδια η συμβολή των Λαών στην συντριβή του Φασισμού . Το κύριο βάρος τις περισσότερες θυσίες , τα πιο πολλά θύματα , τις είχε ο Σοβιετικός Λαός.

20-28 εκ. υπολογίζονται οι νεκροί της Σοβιετικής Ένωσης, 400χιλ περίπου των Ηνωμένων Πολιτειών . 700-800 χιλ, η Ελλάδα. Αναλογικά οι ανθρώπινες απώλειες της Ελλάδας ήταν περίπου ίδιες με της Σοβιετικής Ένωσης /

 

Ο Στρατηγός Κόνεφ

Ποτέ όμως να μη ξεχνάμε το ολοκαύτωμα των έξι εκατομμυρίων Εβραίων και των Ρομά που οδηγήθηκαν στην εξόντωση στο όνομα της θρησκείας και της διαφορετικής φυλής.

Πηγές: Antony Beevor,(Η πτώση του Βερολίνου) Αποπνημονεύματα Ζούκωφ, Ραϊμόν Καρτιέ , ERIC HOBSBAWM, Σταύρος Ζορμπαλάς ,Αφιερώματα Εφημερίδων.

 

Αν σας άρεσε το άρθρο ,κοινοποιήστε το και δηλώστε ακόλουθοι της σελίδας προκειμένου να ενημερώνεστε για κάθε νέα ανάρτηση καθώς και για την δραστηριότητα του συλλόγου.

 Η διάσημη φωτογραφία με την σημαία στην Ιβοζίμα . Η αρχική ήταν ένα μικρό σημαιάκι . Αργότερα τραβήχτηκε αυτή για προπαγανδιστικούς λόγους και συγκέντρωση χρημάτων για τις πολεμικές δαπάνες .Η κινηματογραφική ταινία :Οι σημαίες των προγόνων μας σε σκηνοθεσία του Κλιντ Ηστουγουντ, περιγράφει πιστά την ιστορία

 

 

 

 

 

 

 

 

+4

 

Προβολή στατιστικών και διαφημίσεων

Προώθηση δημοσίευσης

Ο ΔΟΣΙΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑ

 

Ο ΔΟΣΙΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑ

Ο εξαγνισμένος  Ιάσων  Ζηργάνος

 

Κείμενο : Απόστολος Κ.Αποστολάκης

 

 

 

 

’’ Κατάσταση  τρόμου και φρίκης στον Βόλο. Από του τέλους Απριλίου μέχρι αρχών Ιουνίου φονεύουν 220 κομμουνιστάς. ( όλους κομμουνιστές τους έβλεπαν οι δοσίλογοι ),Των διώξεων τούτων πίπτουν θύματα και Εθνικισταί . Απολύονται μεν αλλά η περιουσία τους ελεηλατήθη ήδη’’’ 27-9-1944 Παπασακελαρίου Δήμαρχος Βόλου ( Παγασών τότε )

 

 

 Από τις αρχές του 1944 άρχισαν να εμφανίζονται στην Θεσσαλία τρεις ακροδεξιές φιλοναζιστικές οργανώσεις . Ήταν η ΕΑΟ (Εθνική Αντικομουνιστική Οργάνωση ) η ΕΕΕ ( Ένωσις Ελλήνων Εθνικιστών) και η μεγαλύτερη ΕΑΣΑΔ( Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομουνιστικής Δράσης ) .

Η ΕΕΕ είχε ισχυρή παρουσία μόνο  στα Τρίκαλα με 150 περίπου μέλη

Η ΕΑΟ αργότερα μετονομάστηκε σε ( Εθνικές Ανταρτικές Ομάδες) και συμμετείχαν και αρκετοί από τις ομάδες του Σούρλα . Στον Βόλο παρουσιάστηκε με αρχηγό τον Σπύρο Ανούση Σιδηροδρομικό υπάλληλο, αλλά δεν είχε ιδιαίτερη δράση

 Και οι τρεις δοσιλογικές  οργανώσεις  είχαν την προστασία και την αμέριστη βοήθεια των Γερμανικών αρχών κατοχής. Τα ES DE (   Ναζιστική Υπηρεσία Ασφαλείας) υποσχέθηκαν να τους διαθέσουν 2000 όπλα .

 

Τα ΕΑΣΑΔ είχαν στρατιωτικό αρχηγό τον διαβόητο ΜΑΚΕΔΟΝΑ (η  Τάκη Μελαχρινό υπαξιωματικό Χωροφυλακής από την Σκόπελο)) ο οποίος είχε αρχικά προσχωρήσει στον ΕΔΕΣ του Ζέρβα αλλά είχε επαφές με τον αυτονομημένο προδοτικό ΕΔΕΣ της Αθήνας. Οι συνεννοήσεις και οι προετοιμασίες είχαν ξεκινήσει στην Αθήνα με πρωτεργάτη τον Στρατηγό Παπαϊωάννου, τον  Συνταγματάρχη  του ΕΔΕΣ Αθήνας Απόστολο Παπαγεωργίου, τον στρατηγό Ντερτιλή, τον Γυμνασιάρχη Λάρισας Προκόπη Νίκολη, τους  βιομήχανους του Βόλου Βάγγο Γκλαβάνη και Γ.Τσιμωνίδη και τον δικηγόρο Κωνσταντίνο Γούλα(1) που ανέλαβε αργότερα την αρχηγία των 3 Ε ( ΕΕΕ)

 

Μαζί με αυτούς στις συζητήσεις και ο Θρασύβουλος Παπασακελαρίου ο οποίος στις 7 Μαΐου 1944 ανέλαβε καθήκοντα Δημάρχου Βόλου με απόφαση του υπουργού Ταβουλάρη της  18ης Μαρτίου του 44. Με την ίδια απόφαση διορίστηκε Νομάρχης και ο Σπύρος Πάντος

Για την αρχηγία των ΕΑΣΑΔ Θεσσαλίας αρχικά υπήρχαν δύο μνηστήρες για την αρχηγία .Ο Νίκολης και ο Μακεδόνας . Ο Νίκολης αποχώρησε όταν δεν πήρε το χρίσμα της αρχηγίας. Θρησκευτικός ηγέτης αλλά και πολιτικός καθοδηγητής των ΕΑΣΑΔ ήταν ένας παπάς από τους Σοφάδες Καρδίτσας, ο Αναξαγόρας Γεωργουσόπουλος.

 

Στην Καρδίτσα με μικρότερο αριθμό αντρών στρατιωτικός αρχηγός ανέλαβε ο Αντισυνταγματάρχης Θεοδόσης  Κυριαζής . Στην Λάρισα στρατιωτικοί αρχηγοί ο Λοχαγός Ανδρέας Ψύλλας και Γιώργος  Καραγιώργος

Τον Κυριαζή  είχε απορρίψει  ο Γούλας για στρατιωτικό αρχηγό των ΕΕΕ, κατηγορώντας τον  ως πλιατσικολόγο .

 

Όταν ανέλαβε  Νομάρχης Μαγνησίας ο Σπύρος Πάντος , ήρθε στον Βόλο συνοδευόμενος από του πρώτους 36 Εασαδίτες  με αρχηγό  τον Στ. Σταθεράκο και  αργότερα τον Αθανάσιο Ισόπουλο.

Σύμφωνα με έκθεση  της Χωροφυλακής Θεσσαλίας  ( 40/25 10-11-47)η οργάνωση των ΕΑΣΑΔ τελικά δεν προχώρησε σε κανονική Πανθεσσαλική δομή εξαιτίας και των προσωπικών φιλοδοξιών . Έτσι ο Μακεδόνας ουσιαστικά περιορίστηκε σε δράση μόνο στον Βόλο .Για την μικρή οργάνωση ΕΕΕ η έκθεση αναφέρει σαν αρχηγό τον Γερμανομαθή Χαρ. Κωνσταντινίδη που ήταν διερμηνέας και πολιτικός σύμβουλος των Γερμανών, αλλά αργότερα ανέλαβε αρχηγός ο γιατρός  Νίκος Γενεκίδης .Ο Γενεκίδης σε ομιλία του παραδέχτηκε ότι δεν τον ακολούθησε κανένας στα ΕΕΕ εκτός από αυτούς που είχε ήδη βρει οργανωμένους από τον Κωνσταντινίδη.

 

 

Ο Μακεδόνας είχε στενούς  συνεργάτες   τον Αθανάσιο Λαμπαδάρη , τον Χρυσόστομο Βελέτζα, τον Σπύρο Ραφτόπουλο (  Καλαμπαλίκης) τον  Γάκη Παπά, τον  Θρασύβουλο Παπασακελαρίου, τον  Σπύρο Πάντο, τον  Κωνσταντίνο Αντωνόπουλο και μερικές δεκάδες ακόμα κακοποιά στοιχεία τα οποία προέβαιναν σε φόνους , ξυλοδαρμούς και πλιάτσικου .

Ακόμα και ο ίδιος ο Δήμαρχος Παπασακελαρίου που διατηρούσε σχέσεις και με την μικρότερη φιλοναζιστκή οργάνωση ΕΕΕ, αργότερα σε εκθεσή του στις 27 Σεπτεμβρίου  γράφει προς τον ΕΔΕΣ Αθήνας .  ’’ Κατάσταση  τρόμου και φρίκης στον Βόλο. Από του τέλους Απριλίου μέχρι αρχών Ιουνίου φονεύουν 220 κομμουνιστάς. ( όλους κομμουνιστές τους έβλεπαν οι δοσίλογοι ),Των διώξεων τούτων πίπτουν θύματα και Εθνικισταί . Απολύονται μεν αλλά η περιουσία τους ελεηλατήθη ήδη’’’

Γνωστή η τακτική των ακροδεξιών συμμοριών . Συλλάμβαναν και εύπορους αστούς  με το πρόσχημα της δήθεν φιλοεαμικής στάσης τους και  λεηλατούσαν τις  περιουσίες τους. Κάποιους τους εκτελούσαν μέσα σε κεντρικούς δρόμους του Βόλου , Ιατρός Τζάνος . Οικογένεια Δονδολίνων (1) , οικογένεια Χαλυβόπουλου και άλλοι .

Για τα μάτια του κόσμου ο Παπασακελαρίου  έφερε το θέμα στο διορισμένο  Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου (Παγασών τότε ) . Διέβλεπε και αυτός τότε ότι δεν θα αργούσε η μέρα που θα αποχωρούσαν οι Γερμανοί και ήθελε να δείξει ότι κρατούσε αποστάσεις από τις φιλοναζιστικές οργανώσεις . Ήδη μετά την αποχώρηση του Μακεδόνα από τον Βόλο ,άλλες παρακρατικές ομάδες όπως αυτή του Καλαμπαλίκη λυμαίνονταν τον χώρο . Αποκορύφωμα ήταν η δολοφονία της οικογένειας Τοπάλη και το πλιατσικολόγημα της περιουσίας τους .

 

 

  

  Την ίδια εποχή ο περιβόητος λοχαγός Ιάσων Ζηργάνος,  γνωστός αργότερα για τις τραμπούκικες ενέργειές του και για τις κολυμβητικές του επιτυχίες, κατατάχθηκε στις 4 Απριλίου στο 2^ο Ευζωνικό τάγμα Ασφαλείας. ( πόρισμα  ΕΔΕ 16 Μαρτίου 1946 φάκελος 915.ΓΕΣ ΔΙΣ ‘’Τάγματα Ασφαλείας) (3)

Οι σχέσεις των ΕΕΕ και ΕΑΣΑΔ στον Βόλο ήταν ανταγωνιστικές,  κυρίως για το ποια οργάνωση θα έχει την μεγαλύτερη εύνοια των Γερμανών .

Τον Ιούνιο του 44 και ύστερα από κάποιες εκτελέσεις προδοτών από την ΟΠΛΑ,ο Μακεδόνας έφυγε από τον Βόλο για την Αθήνα όπου πήρε οδηγίες   να οργανώσει  καινούργιο σώμα σε νέες βάσεις. Προσπάθησε αυτή τη φορά   στην Καρδίτσα και Τρίκαλα χωρίς επιτυχία. Μαζί του συνεργάστηκε και η αδελφή του Μάχη .Έδρα των ΕΑΣΑΔ στην Αθήνα είχαν το Ξενοδοχείο ΑΚΡΟΠΟΛΗ στα  Χαυτεία .

 

Τα ΕΑΣΑΔ είχαν την επίσημη κάλυψη του δοσίλογου πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη όπως τα  Τάγματα Ασφαλείας (νόμος 260/1943). Ο Ράλλης μάλιστα με την εγκύκλιο 364/139 στις 27 Ιουλίου 1944 καλούσε αξιωματικούς του στρατού να στελεχώσουν και επίσημα τις οργανώσεις αυτές . Τους διευκόλυνε μάλιστα με το δικαίωμα να ζητούν εκ των υστέρων την έγκριση για κάθε τους δραστηριότητα για να φαίνονται ότι ήταν τοποθετημένοι ‘’κατόπιν διαταγής του ΥΕΑ’’

 

Το Βατερλό των ΕΑΣΑΔ (4)Θεσσαλίας  ήταν στην μάχη του Σιδ. Σταθμού στον  Σταυρό ( Δεμερλί) Φαρσάλων . Εκεί σε μάχη που έδωσαν στο πλευρό των Γερμανών στις αρχές Σεπτεμβρίου του 44 με δυνάμεις του ΕΛΑΣ αποδεκατίστηκαν . Κατόρθωσαν μέσα στην νύχτα να διαφύγουν  οι Σούρλας και Ψύλλας.

Δυνάμεις του ΕΑΣΑΔ πρωτοστάτησαν σε επίθεση κατά Εαμικής πορείας  στην ελεύθερη πια Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 1944(4)   

Στις δίκες δοσιλόγων που ακολούθησαν μετά την κατοχή όλοι έπεσαν στα ΄’μαλακά ΄΄

Ήδη είχαν ενταχθεί στον ‘’ μετακατοχικό εθνικό κορμό ‘’ και χρησιμοποιήθηκαν στα χρόνια της ‘’λευκής τρομοκρατίας ‘’, σαν διώκτες των Εαμικών.  

 

Ο Μακεδόνας ακολουθώντας τους Γερμανούς στην υποχωρησή τους, εγκλωβίστηκε στο Κιλκίς όπου φέρεται ότι σκοτώθηκε ή αυτοκτόνησε .Είχε προηγηθεί μεγάλη μάχη του ΕΛΑΣ εναντίων των δοσιλόγων όπου σκοτώθηκαν  1300 φιλοναζιστές σύμφωνα με τον καθηγητή ιστορίας Στράτο Δορδανά  ( 5)

Ο Γενεκίδης συνελήφθη από την Πολιτοφυλακή του ΕΑΜ στην Θεσσαλονίκη και σε απόπειρα απόδρασης εκτελέστηκε .

 Έχουν γραφτεί αξιόλογα βιβλία για την δράση των δοσιλογικών οργανώσεων στην Θεσσαλία .Είναι  αξιόπιστα καθώς βασίζονται σε επίσημα κρατικά αρχεία. Αντλήσαμε περιληπτικά  κάποια στοιχεία από αυτά, τα οποία όμως αξίζουν να διαβαστούν ολόκληρα .

 

1)Αγγελική Νικολάου : Οι Δονδολίνοι >https://www.facebook.com/simea2016/posts/pfbid02hvpuHEd6LvbknRp1LK5XiEmJKgbxQvVh4VLWN5g3GMmbDHKo9M3CE6a4JoCPEsy2l

 

2) Ο Γούλας ακολούθησε τους Γερμανούς  με την ( κυβέρνηση Τσιρονίκου) στην Βιένη σαν υπουργός.

3)   Δυστυχώς  το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου λόγω ιστορικής άγνοιας  με την απόφαση 513/2008  ονοματοδότησε  το κολυμβητήριο Βόλου με  το όνομα του Ιάσονα Ζηργάνου .

Λάθος που πρέπει να διορθωθεί.

Αντέδρασαν οι Δημοτικοί σύμβουλοι του ΣΥΡΙΖΑ , του ΚΚΕ, και ένας  της πλειοψηφίας                                              

Ο Ζηργάνος λόγω των  επιτυχιών που είχε στην κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων  ξέπλυνε το ονομά του . Ο ίδιος πνίγηκε σε αγώνα κολύμβησης στην Αγγλία το 1959.Το στίγμα όμως του δοσίλογου δεν μπορεί να το  ξεπλύνει η ιστορία . Τα αδιάψευστα αρχεία  της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού το επιβεβαιώνουν. Φώτο 6-7

 

4) https://www.efsyn.gr/nisides/214550_proto-aima-meta-tin-apeleytherosi-tis-athinas

 

5) Η μάχη του Κιλκίς>https://www.mixanitouxronou.gr/i-teleytaia-aimatiri-machi-tis-katochis-egine-sto-kilkis-anamesa-se-antartes-kai-germanofiloys-i-epithesi-toy-elas/

 

 Πηγές: Νίτσα Κολιού, Λάζαρος Αρσενίου , Γιάννης Πριόβολος , Σταύρος Παπαγιάννης, Θανάσης Βογιατζής, Βασιλική Λάζου -Δημήτρης Σκαλτσής, Ιάσων Χανδρινός ,Κατερίνα Κράλοβα, Ιάσων Χανδρινός, Γιάννης Μαντίδης, Μενέλαος ,Χαραλαμπίδης, Χάγκεν Φλάϊσερ, Κώστας Φραδέλος ,Βάϊος Καλογριάς ,Εφημερίδες.  

 Σημείωση : Ο συγγραφέας  Γιάννης Πριόβολος είναι υποστράτηγος εα

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 44

 

1 ΜΑΪΟΥ 1944, ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ

ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ

Κείμενο : Απόστολος Κ. Αποστολάκης 

 

 

 

 

Πρωτομαγιά σήμερα και τιμούμε τον ξεσηκωμό του Σικάγου το 1886 για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και ζωής . Τιμούμε και τους ήρωες της Καισαριανής.

Εβδομηνταενέα χρόνια πέρασαν από την ματωμένη Πρωτομαγιά του 1944, που στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής έγινε η μεγαλύτερη ομαδική εκτέλεση κρατουμένων στην Ελλάδα στην διάρκεια της κατοχής .(1)

Πόσα ξέρουμε όμως για την απάνθρωπη μαζική σφαγή ;

Πως θυμόμαστε το αποτρόπαιο γεγονός;

Γιατί δεν διδάσκονται στα σχολεία τέτοια σημαντικά γεγονότα ;

Η πλειοψηφία των 200 εκτελεσμένων ήταν πολιτικοί κρατούμενοι της Βασιλομεταξικής δικτατορίας 1936-1941, οι οποίοι λόγω της αριστερής ιδεολογίας τους παραδόθηκαν από την Ελληνική κυβέρνηση στους Γερμανούς κατακτητές. Δεν ήταν όλοι κομμουνιστές, αλλά ήταν σίγουρα όλοι τους αριστεροί . Τροσκιστές,Διεθνιστές , Αρχειομαρξιστές και άλλοι .

Είχαν διαφορές μεταξύ τους, αλλά τους ένωνε το όραμα για μια κοινωνία δικαιότερη .

Δεν τους παρέδωσε η δοσιλογική κυβέρνηση Τσολάκογλου που σχηματίστηκε μετά την είσοδο των Γερμανών. Δυστυχώς ήταν η κυβέρνηση που σχηματίστηκε και με στελέχη του Βενιζελισμού μετά την αυτοκτονία του Κορυζή . Ήταν η κυβέρνηση που έσπευσε να αναχωρήσει για την Κρήτη και από εκεί στην Αίγυπτο συνοδεύοντας τον Αγγλόδουλο βασιλιά Γεώργιο τον δεύτερο .

Το ελληνικό κράτος παρέδωσε στους Γερμανούς την ηγεσία του ΚΚΕ και τον ηγέτη του Νίκο Ζαχαριάδη ,αλλά και άλλους αριστερούς φυλακισμένους .Παρέδωσαν στους Γερμανούς και Ιταλούς 2.000 περίπου στελέχη της αριστεράς εξασφαλίζοντας έτσι ΄΄ απόθεμα μελλοθανάτων΄΄ . Ήταν μία επαίσχυντη προδοτική στάση, αφού Έλληνες πολιτικοί παρέδωσαν στον εισβολέα τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Με απλά λόγια, το Ελληνικό κράτος αντιμετώπισε σαν πιο επικίνδυνο εχθρό τον εσωτερικό πολιτικό αντίπαλο, παρά τους ξένους εισβολείς .

Όσοι λοιπόν μιλάνε για την βία του ΕΑΜ ενάντια στους αστούς πολιτικούς πρέπει να θυμούνται το γεγονός της προδοσίας .

Ευτυχώς κάποια στελέχη του ΚΚΕ και της ευρύτερης αριστεράς που δεν ήταν φυλακισμένοι στην Ακροναυπλία και σε άλλες φυλακές, αλλά σε εξορία σε νησιά, κατόρθωσαν να δραπετεύσουν . Ήταν αυτοί που λίγες εβδομάδες αργότερα πήραν πρωτοβουλίες οι οποίες οδήγησαν στην εποποιία της Εθνικής Αντίστασης

Δεν θυμόμαστε ιδιαίτερα ότι πριν την εκτέλεση των 200 της πρωτομαγιάς, εκτελέστηκαν ακόμα 100 Εαμικοί αγωνιστές από τα Τάγματα Ασφαλείας με απόφαση του συνταγματάρχη Διονύση Παπαδόγκωνα ο οποίος ήταν αρχηγός των προδοτικών Ταγμάτων Ασφαλείας στην Πελοπόννησο.

Η εκτέλεση των 100 ήταν η λογική των αντιποίνων από ΄΄ έλληνες΄΄ αυτή τη φορά για την εκτέλεση του υποστράτηγου Φραντς Κρεχ και τριών ακόμα Γερμανών της συνοδείας του, από αντάρτες του ΕΛΑΣ στους Μολάους της Λακωνίας στις 27 Απριλίου .

Πρέπει λοιπόν να μιλάμε για 300 εκτελεσμένους μέσα σε τέσσερις μέρες

Για δεκαετίες ολόκληρες τα γεγονότα αυτά, για πολιτικούς λόγους δεν είχαν την κατάλληλη προβολή, ούτε βέβαια ιδιαίτερη μελέτη από το Ελληνικό κράτος .Οι υπεύθυνοι δοσίλογοι μετά την κατοχή απορροφήθηκαν στον ΄΄Εθνικό κορμό΄΄ Αυτό είχε σαν συνέπεια να εξαφανιστούν πολλές διαθέσιμες πηγές, αρχεία καταστράφηκαν ,στόματα έμειναν ερμητικά κλειστά .

Θυμίζουμε ότι εκτελέσεις έγιναν και τις επόμενες μέρες, αφού τις πρώτες δύο εβδομάδες του Μαΐου του 1944 έγιναν πολλές ομαδικές εκτελέσεις. Για παράδειγμα στις 10 Μαΐου σε ομαδική εκτέλεση δολοφονήθηκε και ο δεκαεννιάχρονος αδελφός του Μανώλη Γλέζου , ο Νίκος .

Οι περισσότερες ομαδικές εκτελέσεις πραγματοποιήθηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής .

Οι περισσότεροι από τους περίπου 400 εκτελεσμένους ήταν φυλακισμένοι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου.

Από έρευνα του ιστορικού Μενέλαου Χαραλαμπίδη η οποία είναι ακόμη σε εξέλιξη, γνωρίζουμε ότι από τους 200 ,οι 156 ήταν κομμουνιστές της Ακροναυπλίας και εξόριστοι από την Ανάφη. Οι υπόλοιποι ήταν μέλη του ΕΑΜ που τους είχαν συλλάβει οι ΄΄ελληνικές αρχές΄΄ τον τελευταίο χρόνο της κατοχής και τους παρέδωσαν στους Γερμανούς για εκτέλεση .

Συνολικά 645 εκτελέσεις στην διάρκεια της κατοχής, μόνο στην Καισαριανή .

Δεν ξεχνάμε λοιπόν . Η μνήμη είναι η άγκυρα με την συνειδησή μας όπως μου είπε πολύ εύστοχα χθες μια φίλη, μέλος του ΣΙΜΕΑ

Δείτε την καταπληκτική ταινία του Παντελή Βούλγαρη : Το τελευταίο σημείωμα :https://youtu.be/oR18_7B14Q0

1)Δεν λογίζονται βέβαια τα εγκλήματα πού έγιναν σε χωριά . Καλάβρυτα, Δίστομο , Λιγκιάδες , Κομμένο και άλλα .

 

2) Σε σχολιό του ο φίλος της σελίδας Πάνος Σκοτινιώτης συμπληρώνει Πάνος Σκοτινιώτης

Τον Μάιο του 2003, σε μια υψηλού ιστορικού συμβολισμού κίνηση, οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι όλων των κομμάτων της Βουλής (Α. Ακριβάκης του ΠΑΣΟΚ, Π. Παυλόπουλος της ΝΔ, Α. Σκυλλάκος του ΚΚΕ και Φ. Κουβέλης του ΣΥΝ), με κοινή ανακοίνωσή τους, καταδίκασαν ως «εθνικό έγκλημα» την παράδοση στους κατακτητές των περίπου 650 «κρατουμένων πατριωτών» της Ακροναυπλίας από την τότε «κυβέρνηση Γλύξμπουργκ», όπως τη χαρακτηρίζουν, «όταν οι ναζί κατέλαβαν τη χώρα στις 28-4-1941».

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=1796308

 

 

 

 Αμέσως μετά την απελευθέρωση ο στρατηγός Σαράφης καταθέτει στεφάνι στον χώρο της θυσίας

 

Ακροναυπλιώτες .Στο κέντρο ο Ναπολέων Σουκατζίδης

 

 

Από αριστερά Μανώλης και Νίκος Γλέζος

 

+4