Δευτέρα 19 Ιουλίου 2021

ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ 

 

Απελευθέρωση . Κατάθεση στεφάνου . Τον συνοδεύουν οι συναγωνίστριες Αλίκη Λομβέρδου και Άννα Κότα

 

 

Συμπληρωμένη αναδημοσίευση

Κείμενο: Απόστολος Κ. Αποστολάκης.                      

Όταν μιλάμε για Αντιστασιακούς μας έρχεται στο νου η εικόνα Αντάρτη με τα φυσεκλίκια , τα τουφέκια, τα πιστόλια .Είναι η εικόνα που πέρασε στην συλλογική μνήμη στους παλαιότερους αλλά και στους νεότερους που διαβάζουν την ιστορία της κατοχής και της αντίστασης στα χρόνια 41-44.


Η οργανωμένη αντίσταση όμως δεν άρχισε από τους Αντάρτες του βουνού ,αλλά στις πόλεις και στα εργοστάσια . Πρώτα ιδρύθηκε η Εργατική Αλληλεγγύη στις 28 Μα’ί’ου του 41 από το ΚΚΕ , το Εργατικό ΕΑΜ στις 16 Ιουλίου του 41 από τις αντιμεταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις και μετά το ΕΑΜ και ο ΕΔΕΣ το Σεπτέμβριο του 41. Αργότερα ιδρύθηκε και ο ΕΛΑΣ συγχωνεύοντας διάφορες ανταρτικές ομάδες που είχαν βγει στο βουνό πριν ακόμα αποφασιστεί ένοπλη οργανωμένη δράση .


Η αντιστασιακή δράση ήταν κατά τη γνώμη μου πιο επικίνδυνη για τους ανθρώπους των πόλεων παρά για τους αντάρτες του βουνού . >> Στο βουνό τον εχθρό τον βλέπαμε και συνήθως εμείς είχαμε την πρωτοβουλία της έναρξης μάχης . Έτσι είναι το αντάρτικο , χτυπάς, αιφνιδιάζεις και φεύγεις . Στην πόλη δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε μόνο τους Ιταλούς και τους Γερμανούς , είχαμε και τους κρυφούς χαφιέδες που μας κάρφωναν <<.
Λόγια που ειπώθηκαν σε αρκετές συζητήσεις  που κάναμε με τον Αντώνη Πατσιαντά ,τον Μήτσο Ρήγα , τον Βαγγέλη Πούλιο και άλλους πρώην Αντιστασιακούς Δημοτικούς Συμβούλους, την εποχή που θητεύσαμε μαζί στο Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου .

 

Ήταν οι μέρες που είχε αναγνωριστεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ η Εθνική Αντίσταση και υπήρχε όπως ήταν φυσικό έντονο το ενδιαφέρον και πολλές οι συζητήσεις .
Ο Αντώνης Πατσιαντάς ήταν από πριν τον πόλεμο άνθρωπος της δράσης και της προσφοράς . Συνδικαλιστής στον χώρο των Κλωστοϋφαντουργών διετέλεσε Πρόεδρος του Σωματείου και μέλος της Γραμματείας του Εργατικού ΕΑΜ Βόλου. Ήταν επιφορτισμένος στην οργανωτική δουλειά στα πλαίσια του Εργατικού ΕΑΜ που δρούσε στις πόλεις και προσέφερε διάφορες υπηρεσίες . Στα συσσίτια , στην οργάνωση των σωματείων ,στην ενημέρωση του Λαού, σε ότι είχε ανάγκη το αντιστασιακό κίνημα . Μέχρι και απεργίες οργάνωσε μαζί με άλλους συνδικαλιστές στην διάρκεια της κατοχής .
Πρώτο μέλημα των σωματείων ήταν η τροφή . Το εργοστάσιο της Κλωστοϋφαντουργίας Παπαγεωργίου ο Πατσιαντάς και οι συντροφοί του κατόρθωσαν να το διατηρήσουν σε λειτουργία και να πληρώνονται σε είδος και όχι σε χρήμα το οποίο δεν είχε καμία αξία εκείνα τα μαύρα χρόνια .
Αρκετές φορές ο Αντώνης Πατσιαντάς έβαλε σε κίνδυνο την ζωή του . Κάποια μέρα τον συνέλαβαν τα προδοτικά ΕΑΣΑΔ να έχει επάνω του καταλόγους των εργατών που ήταν οργανωμένοι στο ΕΑΜ . Πανέξυπνος όπως ήταν δικαιολογήθηκε ότι ήταν κατάλογοι εργατών του εργοστασίου Παπαγεωργίου που έπρεπε να ειδοποιηθούν για να ξανανοίξουν το εργοστάσιο που είχε κλείσει για κάποιο διάστημα όπως ο ίδιος είπε στην συνέντευξη που του πήρε η δημοσιογράφος –ερευνήτρια Νίτσα Κολιού.

Όπως περιγράφει στο ίδιο βιβλίο ένας άλλος δραστήριος Εαμίτης συνδικαλιστής  ο Δημ . Σπινάσης, ο Πατσιαντάς ήταν υπεύθυνος για την διακίνηση του παράνομου τύπου στα εργατικά σωματεία.


Μετά την απελευθέρωση ο Αντώνης Πατσιαντάς ανέλαβε Αντιπρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Βόλου που είχε την έδρα του στην καπναποθήκη ΣΠΙΡΕΡ .Παρά το άσχημο κλίμα της λευκής τρομοκρατίας που ακολούθησε μετά την συμφωνία της Βάρκιζας , ο Αντώνης Πατσιαντάς πρωταγωνίστησε μαζί με άλλους συνδικαλιστές καταφέρνοντας να δώσουν την πρωτιά με πολύ μεγάλο ποσοστό στην ΕΑΜΙΚΗ παράταξη στο Εργατικό Κέντρο Βόλου. Τον Ιούνιο του 46 απολύθηκε από εργοστάσιο Παπαγεωργίου.


Για τις υπηρεσίες του στην πατρίδα στην διάρκεια της κατοχής, η Πολιτεία τον (πλήρωσε) με εξορίες από το 1946-1951, στα νησιά Τρίκερι ,Ικαρία, Μακρόνησο .
Η κοινωνία όμως του Βόλου και της Μαγνησίας τον τίμησε με την εκλογή του στο αξίωμα του Βουλευτή της ΕΔΑ –ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ το 1956. Επίσης τον εξέλεξε αρκετές φορές στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Βόλου (επί Δημάρχων Θ.Κλαψόπουλου και Μιχ. Κουντούρη) στο οποίο διετέλεσε και Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου .


Οι ταλαιπωρίες του Αντώνη Πατσιαντά δεν τελείωσαν με την πρώτη πενταετή εξορία . .
Εξορίστηκε ξανά στον Αη Στράτη το 59-60 επί Πρωθυπουργίας Κων. Καραμανλή  και βέβαια στην περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών τον Απρίλη του 1967 μέχρι τέλους του 1970.
Για αρκετά χρόνια εξέδιδε την εφημερίδα της αριστεράς <<ΜΑΓΝΗΣΙΑ >> την οποία έκλεισε η χούντα τον Απρίλιο του 1967.Φωτογραφικό υλικό από την κυκλοφορία της εφημερίδας μου εμπιστεύθηκε  ο γιός του Νίκος τον οποίο ευχαριστώ ιδιαίτερα

Ο Αντώνης Πατσιαντάς γεννήθηκε στον Βόλο το 1914 και πέθανε στις 23-12-2007.

Πηγές : Οικογενειακό αρχείο , Νίτσα Κολιού,Λάζ Αρσενίου ,Αναμνήσεις Αφροδίτης Κουτρουλή 5ος 2021 (1)

 

1)       

Αφιέρωμα για την Αφροδίτη Κουτρουλή >>https://simea2016.blogspot.com/2021/03/blog-post_35.html#more

2)

3)       Εξορία Ικαρία 1948 ,δεύτερος από αριστερά

Δημαρχείο Βόλου 1992







Τετάρτη 23 Ιουνίου 2021

ΣΑΡΑΦΗ ΚΑΤΙΝΑ

 ΣΑΡΑΦΗ ΚΑΤΙΝΑ

 

https://www.facebook.com/simea2016/posts/1487055691636333

23-6-21

 



 

 

 

Λίγες μέρες πριν συμπληρώσει τα  εκατό χρόνια , έφυγε χθες από την ζωή η Κατίνα Σαράφη –Μπάστη .Είχε γεννηθεί στα Κάτω Λεχώνια το 1921 και ήταν  η δεύτερη κόρη  του Μιλτιάδη Σαράφη . Είχε αδελφή την Φρούτα(Αφροδίτη) Σαράφη –Παναγιούλα η οποία έφυγε το 2017 πλήρης ημερών και αυτή στα ενενηνταενιά της . Είχε επίσης αδελφό τον Γιώργο που πέθανε έφηβος πριν τον πόλεμο και την γλυκύτατη Μαρίκα που πέθανε αρκετά νέα το 1988 στα πενήντα εφτά της χρόνια .

 Οι δύο μεγάλες αδελφές ήταν προσωπικές φίλες της Σοφίκας  Τοπάλη που τόσο βάρβαρα δολοφονήθηκε από τους Γερμανούς και τα τοπικά δοσιλογικά ΕΑΣΑΔ το 1944. Στην διάρκεια της Κατοχής είχαν  οργανωθεί με την Φρούτα στην ΕΠΟΝ με καθοδηγητή τον οικογενειακό τους φίλο Νίκο Καβούρα .

Την Κατίνα Σαράφη γνώρισα το 1981 όταν συγκατοικήσαμε σε διπλανά διαμερίσματα στο κέντρο του Βόλου . Παρά την διαφορά ηλικίας, είχαμε κτίσει  μία στέρεη  φιλία που κράτησε μέχρι τέλους .

 Ήταν παντρεμένη από το 1961με τον Γιώργο Δημ. Μπάστη γνωστό αγωνιστή της Εαμικής Αντίστασης ο οποίος ανταμείφθηκε με φυλακές και εξορίες . Οι αφηγήσεις του ζεύγους για την περίοδο της κατοχής ήταν αμέτρητες και πάντα πολύωρες , αλλά και η Κατίνα μέχρι και τις τελευταίες ημέρες της  ζωής της, πάντα κάτι είχε να μου διηγηθεί  για την ταραγμένη δεκαετία του Σαράντα που την είχε σημαδέψει, ιδίως μετά την δολοφονία της φίλης της Σοφίκας.

 Διατηρούσε όχι μόνο  άσβεστη οργή για τους δοσίλογους του χωριού της, αλλά θάλεγα και έναν αδικαιολόγητο φόβο μήπως και τώρα κάποιοι συγγενείς τους της κάνουν κακό . Οι αφηγήσεις της Κατίνας ήταν πολύτιμες για τον συντοπίτη της δημοσιογράφο Γιάννη Μαντίδη, ο οποίος έγραψε το εξαιρετικό βιβλίο για την δολοφονία της οικογένειας  Τοπάλη και Φιλίτσας Καλαβρού .

Ήταν  από εύπορη οικογένεια και  μαζί με την Φρούτα  είχαν δωρίσει το 2006 μεγάλο οικόπεδο στο οποίο κτίστηκε το Νηπιαγωγείο των Κάτω Λεχωνίων στην είσοδο του χωριού .

Το νηπιαγωγείο φέρει το όνομα ΜΑΡΙΚΑ ΣΑΡΑΦΗ όπως και το  μικρό λεωφορείο αξίας 57 χιλ. ευρώ που δώρισαν το 2010 για την μεταφορά των νηπίων .  Στις επισκέψεις μου συχνό  παραπονό της ήταν, ότι το λεωφορείο δεν αξιοποιήθηκε όπως έπρεπε για γραφειοκρατικούς λόγους .

Τα τελευταία χρόνια  σπάνια έβγαινε από το σπίτι  και μόνο  για να επισκεφτεί τον οικογενειακό τάφο στα Κάτω Λεχώνια  στον οποίο είχαν ταφεί οι αδελφές της . Τελευταία δημόσια κοινωνική έξοδος ήταν τον Οκτώβριο του 2016 όταν μου ζήτησε να την συνοδέψω μαζί με την αδελφή της Φρούτα στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Μαντίδη .

Η μόρφωση  της Κατίνας ήταν εξαιρετική .  Τα βιβλία (λογοτεχνία, ιστορία , φιλοσοφία) που είχε διαβάσει από τα καλύτερα. Η τοπική εφημερίδα καθημερινά στο σπίτι της . Πάντα και για όλα ενημερωμένη .  Καταπληκτική όμως ήταν η μνήμη της . Θυμόταν τα πάντα μέχρι το τέλος της ζωής της .

Με το θάνατο της Κατίνας κλείνει ο κύκλος της Λεχωνίτικης παρέας που άφησε τον δικό της στίγμα στην ιστορία της περιοχής.

Στην τελευταία συναντησή μας πριν ένα μήνα  μου εξέφρασε την αγωνία της αν θα μπορέσει να ταφεί στον οικογενειακό της τάφο στα   Λεχώνια .

 

Κατίνα καλό σου ταξίδι .Η  επιθυμία σου έγινε πράξη με φροντίδα του ανιψιού σου.

Α.Κ.Α

 

η Φρούτα

Από αριστερά :Φρούτα,Ρίτα Καβούρα, Κατίνα, Μαρίκα . Στον Μεσαιωνικό (Καταλανικό;) πύργο. Αρχείο Νίκου Μαστρογιάννη
 

2016. Στο βιβλίο του Γιάννη Μαντίδη  Στη μέση η Κατίνα 95 χρ , δίπλα της η Φρούτα 97 χρ.



Από αριστερά Δημ. Χορταριάς,Μηλίτσα Καραθάνου,Δημοσθένης Κούκουνας, Δημ Τσιλιβίδης, Κατ. Πορφυρογένη, Μαρία Σπανού



Η χρήση του λεωφορείου δεν γίνεται σύμφωνα με τους όρους της δωρεάς




Τρίτη 15 Ιουνίου 2021

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

 ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΙΜΕΑ 


           1)   Η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ στις ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ  ΤΡΙΑΝΤΑ και ΣΑΡΑΝΤΑ

                   10-5-2021

                    https://www.facebook.com/simea2016/videos/530332214628268 

 

 

            2)                  Η ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ 

                               
                                                           25-11-2020

            https://www.facebook.com/349248072083773/videos/857299708368815

 

Ο ΣΤΑΥΡΑΚΑΣ

     Ο ΣΤΑΥΡΑΚΑΣ Κείμενο : Απόστολος Κ.Αποστολάκης    Δεν θέλω δόξες, Δεν θέλω σύνταξη , Δε θέλω τίποτα   Το τραγούδι των Μάηδων όπου ...