ΔΙΠΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ : ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ

 

Το διπλό έγκλημα στην μνήμη : Καλάβρυτα

 

 

΄΄Οι σφαγές ήταν «λογικές» και όχι απάνθρωπες ή προμελετημένες, και επομένως δεν ήταν αντίθετες προς το διεθνές δίκαιο.΄΄ Γερμανικό δικαστήριο

 

 

Κείμενο Απόστολος Κ. Αποστολάκης

 

 

Οι Γερμανοί μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας στις 9 Σεπτεμβρίου 1943 προσπάθησαν με πολλαπλές αγριότητες να δείξουν στους Έλληνες Αντιστασιακούς ότι δεν θα είχαν την ίδια αντιμετώπιση που είχαν με τους Ιταλούς .

Όχι ότι οι Ιταλοί δεν έκαναν τα ίδια εγκλήματα . Έχουμε και από αυτούς μαζικά εγκλήματα ,όπως την σφαγή στο ΔΟΜΕΝΙΚΟ ,την σφαγή στο ΚΟΥΡΝΟΒΟ και άλλα .

 

Οι Γερμανοί είχαν πέσει στην παγίδα που τους είχαν στήσει οι σύμμαχοι και οι Αντιστασιακές οργανώσεις και πίστεψαν ότι η απόβαση των συμμάχων θα γίνει στην δυτική Ελλάδα και όχι στην Σικελία όπως έγινε τελικά .Είχαν εντείνει λοιπόν όλο το φθινόπωρο του 43 τις προσπάθειες να εξαρθρώσουν την αντίσταση στην Πελοπόννησο .Συναντούσαν σθεναρή αντίσταση από το ΕΑΜ –ΕΛΑΣ (η μόνη αντιστασιακή οργάνωση στην Πελοπόννησο) με αποκορύφωμα την πανωλεθρία τους στην μάχη της Κερπινής στις 20 Οκτωβρίου . Δεκάδες οι νεκροί Γερμανοί και 78 αιχμάλωτοι . Δεν το άντεξαν αυτό οι Γερμανοί . Άρχισαν να σφίγγουν τον κλοιό με στόχο να εξουδετερώσουν το ηθικό των ντόπιων Ελλήνων και να πετύχουν απομόνωση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ . Σε αυτό το σχέδιο εντάσσεται η καταστροφή των Καλαβρύτων .

 .

Η σφαγή των Καλαβρύτων είναι το μεγαλύτερο έγκλημα των Ναζιστικών Γερμανικών δυνάμεων στην διάρκεια της κατοχής.

Περίπου χίλιοι οι εκτελεσμένοι ,πάνω από 1000 σπίτια κατεστραμμένα. Ολοκληρωτική καταστροφή του Χωριού.

 

Μετά το 1945 κανένας από τους δολοφόνους των Ελλήνων αμάχων δεν καταδικάστηκε κατά την «Επιχείρηση “Καλάβρυτα”» από τα γερμανικά δικαστήρια. Ναι μεν οι εισαγγελείς της Ομοσπονδιακής Γερμανίας κίνησαν δίκες ενάντια σε μερικούς αξιωματικούς της 117ης Μεραρχίας Καταδρομών, όμως αυτές διακόπηκαν σύντομα.

Η εισαγγελία στη πόλη Μπόχουμ, στην οποία εκκρεμούσαν μερικές δίκες λόγω της «Επιχείρησης “Καλάβρυτα”», διέκοψε τις προκαταρτικές εξετάσεις με την αιτιολογία ότι οι σφαγές ήταν «λογικές» και όχι απάνθρωπες ή προμελετημένες, και επομένως δεν ήταν αντίθετες προς το διεθνές δίκαιο. Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιήθηκε για τις αναστολές είναι φοβερό. Όπως και η Βέρμαχτ, οι περιοχές που ελέγχονταν από τον ΕΛΑΣ αποκαλέστηκαν «μολυσμένες από τους αντάρτες» και οι μαχητές της Αντίστασης «ελληνικές συμμορίες». Δυστυχώς τους Γερμανικούς χαρακτηρισμούς τους υιοθέτησε και η Ελληνική δεξιά.

 

 

Το Γερμανικό έγκλημα των Καλαβρύτων ακολούθησε Ελληνικό έγκλημα στην μνήμη και παραχάραξης της ιστορίας θέλοντας να αποδώσουν την ευθύνη των αντιποίνων στον ΕΛΑΣ .Έχοντας η δεξιά στις γραμμές της δοσίλογους συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων, προσπάθησαν και εν μέρει το κατάφεραν να στρέψουν τον κόσμο ενάντια στην Πατριωτική ΕΑΜική προσφορά .

Μεταπολεμικά παραχάραξαν τα ιστορικά γεγονότα δίνοντας ακόμα και ψευδείς ημερομηνίες . Δηλαδή ότι οι Γερμανοί εγκλημάτησαν μεν αλλά το έκαναν για αντίποινα για τον θάνατο Γερμανών στην περιοχή των Καλαβρύτων .

Βρέθηκαν άνθρωποι που προσπάθησαν να… δικαιολογήσουν το έγκλημα αυτό! Τον Οκτώβριο του 1959 (συζητήσεις της Βουλής της 20ής, 21ης και 22ας Οκτωβρίου 1959), ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Π. Κανελλόπουλος, μιλώντας για τα γεγονότα των Καλαβρύτων, είπε ότι προκλήθηκαν από την… δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση των Γερμανών, επειδή ο ΕΛΑΣ εξετέλεσε Γερμανούς αιχμαλώτους.

 

Τα ίδια είχε υποστηρίξει λίγους μήνες νωρίτερα και ο βουλευτής της ΕΡΕ Β. Παπαρρηγόπουλος.Τα ίδια υποστηρίζουν και τώρα Έλληνες φιλογερμανοί ΄΄ ερευνητές΄΄

Όμως οι ίδιοι οι Γερμανοί δίνουν άλλες ημερομηνίες . Συγκεκριμένα σε δελτίο τύπου της εποχής γράφουν:

«Την 17.12.1943, εφονεύθησαν και ηκρωτηριάσθησαν κτηνωδώς Γερμανοί στρατιώται υπό κομμουνιστικών συμμοριών εις την περιοχήν Καλαβρύτων – Μαζεΐκων». Τα Καλάβρυτα κατεστράφησαν στις 13/12/1943. Και οι ίδιοι ο Γερμανοί αναφέρουν ότι οι στρατιώτες τους σκοτώθησαν στις 17/12/43, δηλαδή μετά τετραήμερο.

Οι δεξιές μετακατοχικές κυβερνήσεις θέλοντας να σβήσουν από την συνείδηση των Ελλήνων την ηρωική προσφορά του ΕΑΜ –ΕΛΑΣ προσπάθησαν να του χρεώσουν τα εγκλήματα των Γερμανών Ναζί .

 

 

Την αλήθεια όμως την αποκαθιστά ο υπαρχηγός του ΕΔΕΣ Κομνηνός Πυρομάγλου ο οποίος δεν δίστασε να γράψει την αλήθεια και ας ήταν σε ‘αντίπαλο ‘ στρατό στην διάρκεια της κατοχής

Γράφει ο Πυρομάγλου αρκετά χρόνια μετά αφού είχε μελετήσει και τα Γερμανικά αρχεία .

«…Μετά την πλήρη κατάληψιν, υπό των Συμμαχικών Στρατευμάτων της Νοτίου Ιταλίας, ως και την απελευθέρωσιν της Βορείου Αφρικής η Πελοπόννησος και η Δυτική Στερεά εθεωρήθησαν υπό του Γερμανικού Επιτελείου

“ως πρώτη γραμμή μετώπου ”,

εις τα μετόπισθεν της οποίας θα έπρεπε να εξουδετερωθή πάσα ανταρτική κίνησις “εν ανάγκη και να ερημωθή η περιοχή”.

Το Γερμανικόν Επιτελείον, φοβούμενον κατάληψιν της Επτανήσου, και αποβάσεις εις τας δυτικάς ακτάς της Ελλάδος (ανεμένετο άλλωστε μία τοιαύτη συμμαχική ενέργεια)

απεφάσισε να ενεργήση όχι μόνον εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις εναντίον των Ελλήνων ανταρτών, αλλά και να περάση δια πυρός και σιδήρου κατοίκους και χωρία της ορεινής περιοχής της Ελλάδος…

…Αι σφαγαί των Καλαβρύτων δεν υπήρξαν ενέργεια μεμονωμένη των Γερμανών.

Υπήρξε μία εκ των ενεργειών ενός γενικωτέρου σχεδίου του Γερμανικού

Επιτελείου, εις βάρος των αμάχων ελληνικών πληθυσμών.

Απομόνωσις του δράματος των Καλαβρύτων προδίδει, νομίζομεν, ηθελημένην παραποίησιν ή ηθελημένην εκμετάλλευσιν.

 

 

Αυτό ήταν το ΔΙΠΛΟ έγκλημα των ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ . Οι Γερμανοί αφάνισαν ζωές και σπίτια, η συμπλεγματική δεξιά έβαλε ΘΗΛΙΑ στην ΜΝΗΜΗ για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο ενός βιβλίου του δημοσιογράφου Γιάννη ΜΑΝΤΙΔΗ .

 

 

Υ.Γ.1Ο στρατηγός Λε Ζουίρ πέθανε αιχμάλωτος των Σοβιετικών το 1954, ο Εμπερσμπέργκερ χάθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο και ο Ακαμπχούμπερ πέθανε στην Αυστρία το 1972, σε ηλικία 67 ετών. Ο στρατιωτικός διοικητής της Ελλάδας, Χέλμουτ Φέλμι (‪1885-1965), καταδικάσθηκε το 1948 σε φυλάκιση 15 ετών από το Δικαστήριο της Νυρεμβέργης για όλα τα εγκλήματα πολέμου του Γ’ Ράιχ στην Ελλάδα, αλλά αφέθηκε ελεύθερος μετά από τρία χρόνια

 

 

ΥΓ2 Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ο οποίος είχε σημαντική προσφορά στον Αντιφασιστικό αγώνα στην διάρκεια της κατοχής και στη συνέχεια σφοδρός πολέμιος της ΕΑΜικής αντίστασης , στην δεκαετία του ογδόντα αναγνώρισε έστω καθυστερημένα την προσφορά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ σε αντίθεση με την υπόλοιπη δεξιά παράταξη (ΝΔ) η οποία αποχώρησε από την βουλή μη ψηφίζοντας τον νόμο του ΠΑΣΟΚ που αναγνώριζε και την ΕΑΜΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.

Το έκανε σαν μια πράξη μεταμέλειας γιατί γνώριζε ο ίδιος τα γεγονότα.

.Την ημέρα της απελευθέρωσης της Πάτρας, δίπλα στον Άρη φωτογραφίζονταν . Ήξερε για την προσφορά του ΕΑΜ -ΕΛΑΣ .Το κλίμα της εποχής όμως μετακατοχικά δυστυχώς τον είχε τυφλώσει.

 

 

ΥΓ 3 Στις 18 Απριλίου του 2000, ο τότε Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Γιοχάνες Ράου (1931-2006), επισκέφτηκε τα Καλάβρυτα και εξέφρασε τη βαθιά θλίψη του για την τραγωδία. Όμως δεν ανέλαβε την ευθύνη εξ ονόματος του γερμανικού κράτους και δεν αναφέρθηκε στο ζήτημα των αποζημιώσεων.

 

 

Υ.Γ 4 Αν με τον φόβο των αντιποίνων δεν έπρεπε να γίνει καμία αντιστασιακή πράξη τότε πρέπει να παραδεχτούμε ότι ΔΕΝ έπρεπε να γίνει και η επανάσταση του 21.

 

 

Πηγές .Χάγκεν Φλά’ι΄σερ . Μάρτιν Ζέκεντορφ. ο Χ. Φ. Μάγερ. Φ. Γρηγοριάδης, Συλλογικό ΣΤΑ ΑΡΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΜΑΤΑ ,Κομνηνός Πυρομάγλου ,Ηλίας Παπαστεργιόπουλος, Τάσος Μαλεσιάδας, αφιερώματα

 

Ο στρατηγός Λε Ζουίρ που έδωσε την διαταγή
 

Πάτρα ελεύθερη

Το βιβλίο του Γιάννη Μαντίδη περιγράφει πως για 70 χρόνια είχε μπει θηλιά στην μνήμη για τα γεγονότα στα Λεχώνια της Μαγνησίας

Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΣΚΥΛΟΣ

 Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΣΚΥΛΟΣ 

 

 

 

 

 

Αγνώστου . Την μετάφραση από τα αγγλικά έκανε η Anna Bitsani

Χειμώνας του '44. Για έναν ολόκληρο χρόνο κρυβόμουν από τους Γερμανούς, σε ένα μικρό χωριουδάκι. Κρυβόμουν μέσα σε μια καλύβα σκεπασμένη με χιόνι.
Και έφτασαν και σε αυτό το χωριό.
Πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι ψάχνοντας για Εβραίους.

Ο αγρότης που μ' έκρυβε μου ζήτησε να φύγω, αν με έβρισκαν εκεί θα σκότωναν κι αυτόν και την οικογένεια του.
Περπατούσα μέσα στην νύχτα χωρίς να ξέρω που πηγαίνω. Το κρύο αβάσταχτο. Και τότε τον άκουσα να γρυλίζει σιγανά. Ήταν ο σκύλος του αγρότη, ένας γκρίζος λύκος. Ζούσε δεμένος με μια χοντρή αλυσίδα. Με μύρισε και δεν γαύγισε παρά με πλησίασε ώσπου η αλυσίδα του τεντώθηκε. Ήρεμα και σιωπηλά έγλυψε τα παγωμένα δάχτυλα του χεριού μου.
Κοιταχτήκαμε και του ζήτησα να με σώσει. Κι αυτός κατάλαβε.
Με τράβηξε από τα ρούχα και εγώ κράτησα την παγωμένη αλυσίδα του και τον ακολούθησα. Με πήγε στο σπίτι του, έσκυψα και χώθηκα μέσα, παγωμένος και με μάτια που είχαν μάθει στο σκοτάδι. Αυτός ξάπλωσε δίπλα μου και με ζέστανε με το σώμα του.

Για τρείς μήνες, για ενενήντα μέρες και ενενήντα νύχτες, έμεινα εκεί μαζί του. Μοιραζόμασταν το φαγητό από το ίδιο πιάτο.
Κι όταν κάποιος πλησίαζε το μικρό ξύλινο καταφύγιο μας στην άκρη του δάσους, αυτός τον έδιωχνε με άγρια γαυγίσματα.
Κουλουριασμένος με τις ώρες, κοιτούσα μέσα από τα κενά στις σανίδες τον ουρανό και τα γυμνά δέντρα. Είχα δει τον αγρότη και ξέρω ότι με είχε δει και αυτός, γιατί το πιάτο που μοιραζόμασταν γέμιζε πια με διπλή μερίδα.
Και όταν έφυγαν οι Γερμανοί επέστρεψα και αγόρασα τον σκύλο από τον αγρότη.
Του έβγαλα την αλυσίδα και αυτός με ακολούθησε.
Με είχε σώσει και θα του ήμουν πιστός.
Δεν ήταν δυνατόν να μην γυρίσω πίσω για αυτόν.

Δεν θα είχα γίνει άνθρωπος ξανά.

ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ

 

ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ   ΑΡΗ

 

 

 

 

Κείμενο : Απόστολος Κ. Αποστολάκης 

 

 

» Σύμφωνα με τους μαθηματικούς τύπους  το καθημαγμένο κεφάλι του Άρη Βελουχιώτη εταλαντεύετο προχθές κρεμασμένο σε ένα φανοστάτη της πλατείας Τρικάλων . Αιωρείτο αργά δεξιά –αριστερά και κάθε ταλάντευση σημείωνε κάποια τραγική στιγμή των καιρών που διανύουμε. Σιωπηλά τα πλήθη βλέπαν με κατάπληξη το μακάβριο θέαμα. Ένα γιατί μεγάλο σαν το έργο του Άρη γεννιώταν μες στις ψυχές όλων χωρίς να φτάνει και στα χείλια . Η ανταρσία του ενάντια στο κράτος τιμωρήθηκε με τον θάνατο, η ανταρσία του ενάντια στο κόμμα του τιμωρήθηκε ακόμα πιο σκληρά για έναν κομμουνιστή, με την διαγραφή του. Όμως η αισχρή , βάρβαρη και ανίερη διαπόμπευση της κεφαλής του ήρωα είναι μία ιστορική αδικία και εθνική ντροπή. ….Φαίδων Μακρής ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ του Βόλου στις  21 Ιουνίου 1945.

 

Τι μπορεί να ειπωθεί όμως ακόμα για τον Άρη ; Έχουν γραφεί τα πάντα .

Πραγματικά αλλά και φανταστικά στιγμιότυπα από την ζωή και την δράση του . Υπερβολές  για τα αναπόφευκτα  λάθη του αλλά  και για τα κατορθωματά του. Απόδοση ευθυνών εκεί που δεν είχε και χρέωση εγκλημάτων που δεν έγιναν ,ή τουλάχιστον δεν έγιναν με δική του εντολή.

Όπως και να έχει το όνομα του Άρη έγινε θρύλος όχι μόνο στα βουνά και στα φαράγγια όπου ήταν ο κύριος τομέας δράσης του, αλλά και στις πόλεις και στα χωριά. Κυρίως στα χωριά  . Έγινε θρύλος όχι μόνο λόγω του τραγικού τέλος του, αλλά και του εξευτελιστικού τρόπου που μεταχειρίστηκαν την σωρό του οι εχθροί του .

Δεν είναι κάτι συνηθισμένο να σου κρεμάνε το κεφάλι σε φανοστάτη όπως έγινε με το δικό του και του συναγωνιστή του Τζαβέλα . Ακόμα περισσότερο δεν είναι καθόλου συνηθισμένο να σου κόβουν χέρια και πόδια και να αφήνουν το σώμα εντελώς αγνώριστο .

Ο θρύλος γύρω από το πρόσωπο του Άρη κτίστηκε λόγω της ιδιαίτερης μεταχείρησης που του επιφύλαξαν εχθροί, φίλοι αλλά και σύντροφοί του .

 

Λίγες μέρες μετά τον τραγικό τέλος του ΑΡΗ , ένας χαρισματικός Εαμίτης δημοσιογράφος με πλούσια αντιστασιακή δράση έγραφε στην ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ του Βόλου .

 Στο προφητικό  χρονογράφημα  ο Φαίδων  Μακρής   κατέτασσε  τον ΑΡΗ στο ΠΑΝΘΕΟ των ηρώων της Ελληνικής ιστορίας .

 Συμπλήρωνε ο δημοσιογράφος

 

»Χαράς ευαγγέλια «  γαύγισε για τον θάνατο του ήρωα , η εμπαθής ασημότης  της Νομαρχίας Τρικάλων , χωρίς να σκεφθεί ότι όταν αυτός θα εγκαταλείψει με τας « κεκανονισμένας τιμάς» την ζωή , ύστερα από ολίγο δεν θα τον θυμούνται  ούτε οι στενότεροι συγγενείς του, ενώ τον Άρη Βελουχιώτη δεν θα τον ξεχάσουν ούτε οι φίλοι του ούτε οι εχθροί του. Γιατί αυτός και το έργο του έχουν πια πολιτογραφηθεί στην ιστορία του Έθνους  «.

 

 ΥΓ Βουλευτές του Εργατικού Κόμματος στην Βρετανία κατέθεσαν ερώτηση για το «βάρβαρο της πράξης», εξαιτίας της ανάμειξης Άγγλων αξιωματικών στην καθοδήγηση του Ελληνικού στρατού αλλά και παρακρατικών ομάδων . Ο  αρμόδιος υπουργός απάντησε ότι αυτό αποτελεί «αρχαιοελληνικό πολεμικό έθιμο».

 

 

Αφιέρωμα για τον Φαίδωνα Μακρή εδώ >https://www.facebook.com/simea2016/posts/1202464196762152

 

 

 

Πραγματική προφητεία . Ποιος θυμάται τον ασήμαντο διορισμένο Νομάρχη Τρικάλων 

 

 

 

Μετά την απελευθέρωση της Πάτρας επιστροφή στην Ρούμελη

Με τον στρατηγό Μάντακα

 

Στην σύναξη των Καπεταναίων που συγκάλεσε ο ίδιος στην Λαμία τον Νοέμβριο στην Λαμία

Από τον φάκελο της Ασφάλειας 

Η θέση του ΚΚΕ ήταν ξεκάθαρη . Θυσίασε τον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ για να δείξει σεβασμό στην συμφωνία της Βάρκιζας .

Η ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λαμίας να μεταφερθεί το Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης 15 μέτρα από το άγαλμα του Άρη ήταν μία μεγάλη προσφορά στην διατήρηση της Μνήμης . Αξίζουν συγχαρητήρια στο Σωματείο οι φίλοι του Μουσείου που πάλεψε και πέτυχε να πείσει τους Τοπικούς υπεύθυνους